Heeft je kind heftige driftbuien? Weigert het hardnekkig te doen wat je vraagt? Kortom, heb je een explosief kind en zit je regelmatig met je handen in het haar? Onbeheerst en agressief gedrag overvalt ouders en veroorzaakt schuldgevoelens en frustratie – of dat gedrag nu veroorzaakt wordt door een leer-, ontwikkelings- of gedragsstoornis, of niet. Ross W. Greene ontwikkelde een eenvoudige maar baanbrekende methode om om te gaan met chronisch inflexibele kinderen met een lage frustratietolerantie. Zijn uitgangspunt is dat daarbij samen met het kind gezocht moet worden naar een oplossing voor problemen.In deze tweede, geactualiseerde editie van 'Het explosieve kind' gaat Greene nader in op de tekortschietende vaardigheden van moeilijk hanteerbare kinderen en de aanleidingen voor explosies. Tevens zijn de meest recente aanpassingen op Greene's methode van gezamenlijk probleemoplossen in dit boek verwerkt.'Het explosieve kind' is onmisbaar voor ouders die verstandig willen reageren op problematisch gedrag en de rust in huis willen herstellen. Het is bovendien een aanrader voor hulpverleners en docenten die werken met moeilijk hanteerbare kinderen.Over de eerste editie:‘Een aanwinst om kinderen met moeilijk gedrag beter te leren begrijpen.’– Balans Magazine‘Helder betoog en herkenbare voorbeelden.’– de VolkskrantDr. Ross W. Greene is verbonden aan de afdeling psychiatrie van Harvard Medical School.

Waarom wordt de mens kaal en grijs? Bestaat er een remedie tegen? Hoe bepaalt haardracht onze identiteit en sensualiteit, hoe beheerst het de mode en welke verbanden zijn er met religie, politiek en emancipatie?Auteur en journalist Jaap Huisman (Volkskrant, Vrij Nederland, SMAAK, De Groene) voert de lezer mee in een persoonlijke zoektocht naar de strijd tegen kaalheid, van de kapper naar de huisarts en uiteindelijk naar een haartransplantatie-kliniek in Polen.

Bestuurders, politici, wetenschappers en journalisten breken zich al jaren het hoofd over de vraag waarom Nederlandse vrouwen zelden de top van het bedrijfsleven bereiken. Met legio maatregelen en nog meer goede voornemens pogen zij de opmars van vrouwen een impuls te geven. Tevergeefs.In Vrouwen zijn gelijk aan Mannen - behalve in de directiekamer schetst Jessica de Jong de oorzaken van het falende beleid van bedrijfsleven en overheid, recent voorbeeld: zie het geringe aantal vrouwen in het kabinet-Rutte. Te veel aandacht gaat uit naar vrouwelijke commissarissen, die vaak weinig te vertellen hebben. Het stimuleren van diversiteit in de top is vrijblijvend, ondoordacht en ongericht. Terwijl de overheersende mannelijke cultuur ongemoeid blijft.Het boek laat zien dat niet alleen ambitieloze vrouwen de oorzaak zijn van het vrouwentekort, maar ook dat veel bedrijven geen antwoord hebben op de vaak onbewuste discriminatie van vrouwen.Is er nog een uitweg uit deze impasse? De Jong doet aanbevelingen aan bedrijfsleven, politiek en de topvrouwen zelf om een doorbraak te forceren. Over de auteurJessica de Jong (Amsterdam, 1971) schrijft als journalist over uiteenlopende onderwerpen op het terrein van emancipatie. Artikelen van haar hand verschenen onder meer in het Financieele Dagblad, Trouw en de Volkskrant.

Wie in Engeland wil wonen, werken, zakendoen of vakantie houden moet zich aan de gebruiksaanwijzing houden. Een eigenzinnig koninkrijk schetst een beeld van een land waar men links blijft rijden, alles afweegt in stones, geobsedeerd is door voetbal en cricket, The Beatles en Posh & Becks heeft gecre d en de euro niet wil.Hoe ga je met ze om, hoe begroet je ze, hoe krijg je een bankrekening, hoe doe je zaken, hoe leef je er, hoe reis je, hoe sport je, hoe proost je en hoe raak je verliefd in het Engeland van de eenen-twintigste eeuw? Drie termijnen van Margaret Thatcher en Tony Blair hebben het land herschapen, maar het volk niet veranderd.Met een voorwoord van Peter Brusse.‘Een eigenzinnig koninkrijk is vooral nuttig voor wie zich in Engeland wil vestigen, en voor de meer dan gemiddeld ge eresseerde vakantieganger. Maar ook de liefthebber van Britse films en sitcoms kan er zijn voordeel mee doen. De Waard schreef een gebruiksaanwijzing voor een volk dat er node een behoeft.’DE VOLKSKRANTPeter de Waard (1955) is sinds 1988 ver-slaggever van de Volkskrant en sinds 2000 correspondent voor deze krant in Groot-Brittanni Daarnaast is hij medewerker van Radio 1 en van de BBC-radio en -televisie.‘Weinigen weten vanuit een hollands perspectief zo’ n treffende en volledige typering van de Engelsen neer te zetten als schrijver/journalist Peter de Waard.’ GPD

De geldpomp is het verhaal van miljarden euro's die van niemand zijn. Van bizarre carriÞrewendingen en absurde salarissen. Van pragmatisme en opportunisme. Van ruim een eeuw felle strijd tussen vakbeweging, werkgevers, kerk en staat om de macht in de sociale zekerheid.Omroepverenigingen, woningbouwcorporaties of ziektekostenverzekeraars: ze werden ooit door burgers opgericht voor de leden van hun zuil. In het land van minderheden mocht elke minderheid een eigen club beginnen. Op staatskosten. Maar in de 21ste eeuw zijn deze clubs losgezongen van de oorspronkelijke achterban. Oud-politici en managers maken ongezien de dienst uit. Zo ook in de sociale zekerheid: die mag ooit bedacht zijn door vakbeweging en werkgevers, de overheid heeft de uitvoering inmiddels naar zich toe getrokken.De grillige geschiedenis van het roemruchte poldermodel roept grote vragen op. Wie krijgt het geld en wie deelt het uit? Wie bepaalt de regels en wie rekt ze op? Gijs HerderscheÛ kent de polder op zijn duimpje. Zijn boek geeft verrassende achtergronden bij de voortdurende polderproblemen - van de salarissen van managers in de zorg tot de achterhaalde inrichting van het omroepbestel. Dat maakt De geldpomp niet alleen tot een zeer lezenswaardig, maar ook tot een hoogst actueel boek.Over de auteurGijs HerderscheÛ (1959) studeerde nieuwe en theoretische geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schreef ruim vijftien jaar over sociale zekerheid en arbeidsverhoudingen, aanvankelijk voor Het Financieele Dagblad en sinds 1995 voor de Volkskrant. Nu is hij parlementair redacteur van de Volkskrant. In 1994 won hij met collega's Jeroen Smit en Menno Tamminga de FinanciÙle Persprijs voor hun verslaggeving over het faillissement van DAF.

Een literaire wandeling door het Den Haag van Louis CouperusJosé BuschmanLouis Couperus schreef zijn mooiste romans in Den Haag, maar werd ‘een ontrouwe zoon van de Ooievaarsstad’ toen hij verhuisde naar het buitenland. De meest Couperiaanse plekken van Den Haag samengevat in een handig en duidelijk boekje.‘Flaneren langs Hollandse netterigheid.’ de Volkskrant96 pagina'sgeïllustreerd

‘Een adembenemende, zeer goed geïnformeerde, vaak vlijmscherpe en soms erg geestige studie. En zo aanstekelijk opgeschrevein.’ − Michaël Zeeman, de Volkskrant‘Een enorme prestatie. Burleighs elegante studie getuigt van eruditie en groot inzicht.’ − Times Literary Supplement‘Een fantastisch boek. Diepgravend in zijn visie, briljant in de uitvoering. Burleigh is niet alleen zeer goed geïnformeerd, hij bezit ook de gave van de echte historicus om zijn verhaal met maximaal effect over te brengen.’ − New Statesman

Wat doen mensen elkaar aan in naam der liefde? Een persoonlijke zoektocht.Over de verwoestende kracht van verliefdheid, hartstocht en verlangen.Waarom is verliefdheid behalve mooi toch vooral ook vreselijk? Hoe komt het dat gevoelens van lust zo eenzaam maken? Waarom kun je in een relatie door grenzeloos obsessieve jaloezie verteerd worden? Hoe komt iemand zover dat hij zijn geliefde vermoordt terwijl hij wel van hem houdt? Kortom, waarom doet iets moois als liefde zoveel pijn?In Lang leve de liefde zoekt Marte Kaan een antwoord op de vraag wat mensen zichzelf en elkaar aandoen in naam der liefde. Daarvoor gaat ze te rade bij literatuur en film, filosofie, psychologie en neurologie, maar ze vindt haar antwoorden ook in het leven van alledag. Kaan ontziet zichzelf niet: ze schrijft over haar eigen liefdesverdriet en jaloezie, over de allesverstikkende verveling in een relatie en over de dunne grens tussen liefde en haat. Ze beschrijft prachtig hoe het verlangen naar een mooie, allesverzengende liefde grote destructieve krachten kan losmaken.Over de auteurMarte Kaan (1977) studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam en werkt sinds enige jaren als freelance journalist voor o.a. nrc.next, de Volkskrant, Vrij Nederland, De Groene Amsterdammer, onze Wereld en MindMagazine. Ze schrijft over literatuur en psychologie.

Een topjournalist ontmaskert de leugens, verdraaiingen en propaganda in de wereldwijde media.'De journalistiek sterft uit door de commercie. De belangrijkste taak van journalisten is te proberen mensen de waarheid te vertellen. Maar keer op keer maken we verhalen die verdraaid zijn en onwaarheden bevatten, of die propaganda zijn. O, zeggen mensen dan, dat moeten jullie zeker schrijven van jullie rijke bazen. Maar dat was vroeger. Het echte probleem is de nieuwe generatie krantenbazen die niet uit is op propaganda, maar op winst. Deze eigenaren hebben verschrikkelijke schade toegebracht aan de redacties. Ze hebben hun kosten verlaagd door te bezuinigen, en hun inkomsten verhoogd door steeds meer pagina's en bijlagen te eisen. Journalisten hebben dus geen tijd meer om hun werk te doen. Ze praten niet meer in het cafÚ met politieagenten en leraren. En vooral: ze hebben geen tijd meer om de feiten te checken, de basis van het vak.' Nick Davies in een gesprek met de Volkskrant. Gebakken lucht is een verpletterend boek dat inzicht geeft in de propaganda van regeringen, de wijze waarop kranten zonder inhoudelijke check 'gevuld' worden, en het opblazen door de media van verhalen tot mythische proporties: zo bleek de millennium bug een zeepbel, massavernietigingswapens onvindbaar, hero´ne lang niet zo schadelijk als u denkt en de zogenaamde leider van Al-Qaida in Irak, Abu Musab al-Zarqawi, een querulant en non-valeur.

De geliefde Volkskrant-columns van 'reserve-Bril' nu gebundeldVanaf de vroege zomer van 2008 tot het einde van dat jaar verving Ronald Giphart met grote regelmaat columnist Martin Bril, op diens verzoek. Mijn vrouw & andere stukken bevat de beste van deze veelgeprezen columns.Brils prominente plek op 'de Voorkant' van de Volkskrant werd door zijn vervanger op geheel eigen wijze ingevuld. Giphartiaanse onderwerpen als vriendschap en liefde, ziekte en dood, voetbal en koken, gezinsleven en groepsgedrag, religie en politiek trekken voorbij in prachtige columns die lezen als korte verhalen.Uit alle stukken blijkt Gipharts stilistische lenigheid en zijn talent om te verrassen, vermaken en ontroeren.De auteur voegde bovendien gratis bonusmateriaal toe.Over de auteurRonald Giphart (1965) debuteerde met Ik ook van jou. Daarna volgden romans als Giph, Phileine zegt sorry, Ik omhels je met duizend armen en Troost. Zijn novelle Gala, Boekenweekgeschenk 2003, verscheen in een recordoplage. Vorig jaar verscheen zijn leerrijke culinaire leesboek Keukenprins.Van Gipharts boeken zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht en drie van zijn titels werden met succes verfilmd.

Op 27 maart 1919, ruim een half jaar voor zijn dood, noteerde W.N.P. Barbellion in zijn dagboek dat zijn chef-d'oeuvre The journal of a disappointed man was verschenen. Het was een race tegen de klok geweest, een race die hij nipt had gewonnen. Hier had hij op gewacht, hier had hij voor geleefd. Aan het eind van zijn dagboek had hij zichzelf 'fictief' dood verklaard, maar in feite leefde hij nog bijna twee jaar. In die periode schreef hij door. Met een nog verschroeiender intensiteit, met een nog scherper oog voor de natuur, zijn medemens en zichzelf. Het resultaat was A last diary, een document humain van ongekende klasse.Over Dagboek van een teleurgesteld man:Barbellion was een briljante figuur. Hij bezat het bijzondere vermogen zichzelf en anderen met een 'objectief' oog te zien. Je leest maar zelden een dagboek waarin de schrijver zo'n smaak in het leven heeft... - Carel Peeters in Vrij NederlandHet boek schittert van de natuurschetsen,familieperikelen, liefdespogingen, nauwgezette waarnemingen en terloopse aforismen. - K. Schippers in NRC HandelsbladWe moeten als lezers buitengewoon dankbaar zijn dat deze man zichzelf belangrijk genoeg vond omwat hij in zichzelf zag zo minutieus te beschrijven. - Adriaan Jaeggi in de Groene AmsterdammerIn de vloeiende vertaling van Harry Oltheten wekt Barbellion naast de door hem verlangde sympathie ook mededogen en bewondering. - Adriaan de Boer in De VolkskrantHet is een godsgeschenk dat dit bijzondere boek bijna tachtig jaar na publicatie in Nederlandse vertaling verschijnt. - Peter Jacobs in Standaard der Letteren

De Taliban is de meest radicale en extremistische islamitische groepering ter wereld. Sinds ze na een burgeroorlog de macht in Afghanistan hebben overgenomen en onderdak boden aan 's werelds meest gezochte terrorist Osama bin Laden, is hun naam synoniem aan de dreiging van de moslimfundamentalisten. Ook na de omverwerping van hun regiem door een internationale troepenmacht blijft de Taliban een mysterieuze organisatie. Niemand weet precies hoe ze georganiseerd zijn en wie de leiders zijn.Ahmed Rashid werkt sinds 1979 als journalist in Afghanistan. In Taliban beschrijft hij de fascinerende geschiedenis van het ontstaan van deze groepering en haar weg naar de macht. Tegelijk geeft hij een beeld van een verscheurd en zwaar bevochten land dat zich altijd op een kruispunt tussen de grootmachten lijkt te bevinden.'Rashid kent en begrijpt Afghanistan.' DE VOLKSKRANT'Lees dit opmerkelijke boek, en de overweldigende complexiteit van de Afghaanse politiek en de dodelijke hoeveelheid aan chaos, verdovende middelen en geweld in de omgeving worden duidelijk.' SUNDAY TIMES'Rashid heeft de meest grondige uiteenzetting van de Taliban tot nu toe geschreven en deze verwerkt in een geschiedenis van Afghanistan.' BRITISH SOCIETY FOR MIDDLE EASTERN STUDIES

Dit ultieme basisboek voor de sterrenkunde, geschreven door de bekende wetenschapsjournalist Govert Schilling, staat boordevol nuttige informatie, schitterende illustraties en foto’s, interessante weetjes, tips om zelf de sterrenhemel waar te nemen, en natuurlijk de nieuwste resultaten van het ruimteonderzoek. Govert Schilling laat in dit boek geen stukje van het heelal onbelicht. In 19 overzichtelijke hoofdstukken – geïllustreerd met prachtige kaarten en tekeningen – neemt hij de lezer mee langs zon, maan en planeten, via sterren, nevels en sterrenhopen naar melkwegstelsels, clusters en de geboorte van het heelal. Daarnaast maakt hij de amateur-astronoom wegwijs in wat er aan de sterrenhemel te zien is en helpt hij hem op weg bij het zelf waarnemen van maankraters, dubbelsterren en meteoren. Handboek sterrenkunde beantwoordt alle denkbare vragen op het gebied van de sterrenkunde – helder en begrijpelijk. En wie nog meer wil, kan terecht op de altijd zeer actuele website allesoversterrenkunde.nlGovert Schilling schrijft voor de Volkskrant over sterrenkunde en heeft meer dan veertig boeken over dit onderwerp op zijn naam, waaronder Evoluerend Heelal en Fascinerend zonnestelsel. Zijn boeken zijn vertaald in het Engels, Italiaans en Chinees.- alle relevante thema’s van de sterrenkunde in een ultiem basisboek- het enige actuele en complete handboek over sterrenkunde- volledig geactualiseerde editie met nieuwe vormgeving (zesde druk)- toegankelijk geschreven door bekende auteur

'Re-integratie' naast 'reïncarnatie' en '3 gangendiner' naast '3-jarige' - begrijpt u het nog? De Witte Spelling maakt spellen eenvoudiger en brengt het vertrouwen in uw taalgevoel terug.Veel media (o.a. NRC Handelsblad, de Volkskrant, Elsevier en NOS) scharen zich openlijk achter het Witte Boekje. Zij zijn het niet eens met de laatste officiële spellingwijziging en passen de Witte Spelling toe, zoals vastgelegd in het Witte Boekje.Het Witte Boekje werd gemaakt door Het Genootschap Onze Taal, in overleg met veel taalgebruikers. De spelling van het Nederlands wordt begrijpelijk uitgelegd, en bij elk van de 40.000 woorden en namen in het boekje staat een verwijzing naar de toepasselijke regel(s).

In Dit is NL trekt schrijver en journalist Hans van Willigenburg rond door Nederland en serveert hij een smakelijke kijk op de zin en onzin van ons hedendaagse kikkerlandje. Nederland anno nu is zoekend en staat op een vreemde manier onder spanning. Zijn wij nog steeds dat warme, tolerante en internationaal georiënteerde land, waar je zorgeloos kunt leven?Hans van Willigenburg leidt ons door de ‘achtertuin’ van ons eigen land. Of hij nu met de hogesnelheidslijn door de Randstad raast, wandelt in krimpgebieden als Limburg, onderduikt in een onzichtbaar kunstproject of nieuwsgierig over de etages van een superhip gamesbedrijf struint, zijn getrainde oog en vlijmscherpe pen leveren telkens opnieuw rake tijdsbeelden op.Over de auteurHans van Willigenburg is journalist, copywriter, dichter, trainer, blogger, docent en spreker. Hij schreef voor onder meer de Volkskrant, Quote, Voetbal International en De Pers. Momenteel werkt hij voor HP/De Tijd en City Media Rotterdam en schrijft hij wekelijks een column in AD/Rotterdams Dagblad. In 2010 verscheen van zijn hand het boek Doet mij maar Rotterdam, een unieke visie op de Maasstad.

Minister Melkert van Sociale Zaken bagatelliseerde in 1998 de noodzaak van mijn Muskensbroden op doktersReceptenproject ter verlichting en openbaarmaking van het leed en de armoede onder kinderen in zijn verslag aan koningin Beatrix.Opmerkelijk is dat de koningin deze leugens accepteerde, waardoor de armoede anno 2007 onrustbarende proporties heeft aangenomen. Het aantal door armoede getroffen gezinnen (met kinderen!) is aanzienlijk gestegen.In deze studie toon ik aan dat ons staatshoofd, Hare Majesteit koningin Beatrix, door haar minister van Sociale Zaken, de heer Ad Melkert, voorzien werd van onjuiste en niet op waarheid berustende informatie over de armoede in Amsterdam. De grote bezuinigingen samen met de fraude van Paars I met gelden van het Europees Sociaal Fonds verklaren de armoede en het leed in de onderklasse.Ik pleit ervoor om voedselverstrekking als preventieve zorg in het basispakket van zorgverzekeraars op te nemen. Financiering moet uit de pot van probleemwijken van PvdA-minister Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie) komen.Bij de foto: Volgens de Algemene Rekenkamer stond vast dat Melkert er na 1994 nauwelijks op heeft toegezien hoe het geld van het Europees Sociaal Fonds in de praktijk werd besteed Dat verwijt treft niet alleen Melkert, maar o.a. ook zijn opvolger Klaas de Vries. De Rekenkamer had keer op keer vastgesteld dat het ook onder De Vries op Sociale Zaken heeft ontbroken aan organisatie, coördinatie en regie en dat het ministerie tot ver in 2000 nauwelijks wist wat er met het ESF-geld gebeurde ('Toezicht op projecten met subsidie EU was rommeltje', de Volkskrant, 4 augustus 2001).Klaas de Vries, hier op de foto met Nizaar Makdoembaks en Roy Wouter, twee leden van de door Harrald Axwijk opgerichte en door PvdA-prominenten gecontroleerde en gedomineerde Debating Club van de Stichting Interculturele Dienstverlening Amsterdam (StIDA), wijt het feit dat Afro-Nederlanders van Surinaamse afkomst tot de armste bevolkingsgroep van Nederland behoren aan de lei

Tijdens de zaken die Aloys Oosterwijk als rechtbanktekenaar bijwoont, tekent hij de verdachten dicht op de huid, met een scherp oog voor hun lichaamstaal en karakteristieken. Ook rechters, advocaten, officieren van justitie en andere spelers vinden zichzelf terug in dit dossier met schetsen en illustraties van een aantal spraakmakende rechtszaken, die hij maakte voor o.a. het ANP, NOS Journaal, NRC, de Volkskrant en Panorama.In Op de huid, het dossier komen onder meer strafzaken aan bod rondom Sietske H. (BABYMOORD), Geert Wilders (haatzaaien en discriminatie), agent Sander V. (moord op Milly Boele), Robert M. (kindermisbruik), Franklin F. (moord op agente Gabrielle Cervat), Somalische piraten, pooierboys, Jack de Prikker en de liquidaties in het Passage-proces.

Emotionele intelligentie was niet alleen een enorme bestseller, maar bovenal een revolutionair boek waarin Daniel Goleman herdefi nieerde wat het betekent om intelligent te zijn. Ook Sociale intelligentie is een baanbrekend boek. Het sleutelidee: het heeft geen zin om in je eentje slim te zijn. De manier waarop de mens in zijn omgeving staat, is bepalend voor succes en de ervaring van geluk. Sociale intelligentie leert ons niet alleen hoe mensen in groepen functioneren maar kan ons ook duidelijk maken hoe we beter kunnen functioneren. Want uiteindelijk komt het volgens Goleman neer op een eenvoudige maar radicale keuze: we moeten van elkaar houden, anders gaan we ten onder. Daniel Goleman is psycholoog. Hij studeerde psychologie aan Harvard en was hoofdredacteur van Psychology Today. Hij is de bedenker van het begrip 'emotionele intelligentie' en auteur van het gelijknamige boek. Emotionele intelligentie werd in meer dan twintig talen vertaald.'Het boek leest, mede door de vele concrete voorbeelden en anekdotes, bijna als een roman.' - ZEns'Een boeiend inzicht in een wetenschap die nog in de kinderschoenen staat.' - de Volkskrant 'Haarfijn legt de auteur uit hoe mensen in groepen functioneren, en hoe ze daarin beter kunnen functioneren. Dat gebeurt in Golemans bekende, toegankelijke stijl, die handig gebruikmaakt van talrijke voorbeelden.' - Het Laatste Nieuws

De mens is een kind van de kosmos. Letterlijk: de atomen in ons lichaam zijn afkomstig uit het inwendige van andere sterren. Wij kunnen ons bestaan niet los zien van de evolutie van het heelal. Zonder de oerknal en zonder de vorming van sterrenstelsels, gaswolken, planeten en organische moleculen waren wij er niet geweest. In dit boek beschrijft wetenschapsjournalist Govert Schilling dat kosmische epos in chronologische volgorde, vanaf het begin van ruimte en tijd, bijna veertien miljard jaar geleden, tot het ontstaan van de aarde en de mens. Het boek eindigt met een blik in de verre toekomst van het heelal, want het hier en nu is slechts een momentopname uit de biografie van het universum.Evoluerend heelal neemt de lezer mee op een reis door de tijd. De meeslepende tekst en de talloze adembenemende kleurenfoto's bieden een indrukwekkende visie op de plaats van de mens in de kosmos. Dit boek laat je niet meer los.'(...) een relatief complete, leesbare en handzame samenvatting van veertien miljard jaar evolutie. In geen enkel ander Nederlandstalig boek is alles wat de internationale sterrenkunde heeft ontdekt zo goed samengevat.' - De Gelderlander'De kracht van Evoluerend heelal is de diepe toewijding van Schilling. Zelden weet een journalist of wetenschapper met zoveel hartstocht en plezier zijn verhaal voor het voetlicht te brengen.' - de Volkskrant

We wedijveren met onze collega's om nutteloze zaken als kamergrootte, vertonen ongewenst en gewenst seksueel gedrag op de werkvloer, pesten onze collega's, roddelen om er zelf beter van te worden, en nemen bewust minder competente collega.s aan om daar gunstig bij af te steken. Lengte en aantrekkelijkheid zijn vaak belangrijker om hogerop te komen dan inhoudelijke kwaliteiten. Mannen vechten elkaar soms letterlijk de tent uit, en vrouwen proberen vaak te voorkomen dat andere vrouwen promotie maken. En dat terwijl we vinden dat we ons in werksituaties professioneel en rationeel zouden moeten gedragen. Maar we worden gedreven door volstrekt irrationele motieven, en blinken uit in destructief gedrag.In Oerdriften op de werkvloer wordt een evolutionaire benadering van menselijk gedrag in organisaties uitgewerkt die een verklaring wil bieden voor dergelijke vormen van ogenschijnlijk irrationeel gedrag. Het veelal politiek incorrecte betoog wordt ge´llustreerd met interviews met ondernemers, politici, beleidsmakers, consultants en wetenschappers. Over de auteurProf. dr. Abraham (Bram) Buunk is sinds 2005 Akademiehoogleraar namens de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Centraal in zijn huidige werk staan de evolutionaire grondslagen van het menselijk sociale gedrag. Van zijn hand verschenen vele artikelen en boeken, waaronder (samen met Mark van Vugt) Applying Social Psychology. From Problems to Solutions (2008), over het toepassen van de sociale psychologie op allerlei probleemgebieden. Van 1995 tot 2000 was hij columnist bij de Volkskrant.

Lenge tijd waren onze landstreken het meest bruisende en, letterlijk, het meest vrijgevochten deel van Europa. Nergens vinden we de belevenissen, idealen en verlangens uit de jaren van de Republiek levendiger weerspiegeld dan in de toenmalige gedichten, toneelstukken en verhalen. Het volle leven toont ons vele intrigerende en soms nauwelijks bekende dimensies van de Nederlandse literatuur tussen 1550 en 1800. Nooit eerder bekleedde literatuur zo’n prominente plaats in het dagelijkse leven. Het dichterlijke woord was overall: uiteraard in de rederijkerskamers en theaters, maar ook op de slagvelden en Oost-Indiëvaarders. In Het volle leven maken we kennis met de meest uiteenlopende schrijvers: geleerden en ambachtslieden, beroepsauteurs en gelegenheidsdichters, rebellen en gazagsgetrouwen. Speciale aandacht krijgt de intense wisselwerking tussen literatuur, schilderkunst, filosofie en wetenschap. En uiteraard wordt er ingegaan op het leven en werk van de belangrijkste auteurs uit die tijd.Het volle leven is een meeslepende en veelkleurige kroniek van het literaire leven ten tijde van de Republiek.René van Stipriaan is neerlandicus en freelancepublicist. Hij promoveerde op Nederlands toneel in de zeventiende eeuw en stelde Oogetuigen van de wereldgeschiedenis (met Geert Mark), Ooggetuigen van de Gouden Eeuw en Ooggetuigen van de rock ‘n’ roll samen.‘Het komt zelden voor date en boek je zo meesleept dat je het niet meer weg kunt leggen. (…) Kleuriger en glanzender Nederlandse literatuurgeschiedenis heb ik nog nooit gelezen.’ ATTE JONGSTRA, NRC HANDELSBLAD ‘briljant boek’ HENK VAN NIEROP, ONS ERFDEEL‘Ik heb lang niet een zo goede en verantwoorde populaire geschiedenis gelezen.’ KEES FENS, DE VOLKSKRANT‘Een originele en sprankelende literatuurgeschiedeins.’ ROELOF VAN GELDER, NRC HANDELSBLAD

In Hoe Reve zijn verjaardag vierde geeft schrijver/journalist Ad Fransen een liefdevol portret van een groot schrijver in zijn laatste, demente jaren. Gerard Reve leed aan de ziekte van Alzheimer en werd door zijn partner Joop Schafthuizen verzorgd. Fransen bezocht hen regelmatig, tot vlak voor Reves dood op 8 april 2006. Deze bezoeken resulteerden in opzienbarende literaire reportages in HP/De Tijd die nu in boekvorm samenkomen.‘Wie iets wil begrijpen van de werkelijke situatie moet het verhaal van Ad Fransen lezen.’ Max PamAd Fransen (1955) is redacteur van HP/De Tijd en maakte talloze interviews en schrijversportretten voor radio, televisie en pers. Eerder publiceerde hij de biografische portretten De nadagen van Gerard Reve en W.F. Hermans een Hollander in Parijs en de autobiografische roman Coke.‘Een meesterwerkje.’ Algemeen Dagblad‘Dit verhaal kon Reve zelf niet meer schrijven, maar hij kan tevreden zijn over zijn plaatsvervanger.’ NRC Handelsblad‘Fransen schreef een liefdevolle en coherente bijdrage aan de toekomstige biografie.’ de Volkskrant

De heimweefabriek van Douwe DraaismaWijsheid komt met de jaren. Maar vergeetachtigheid gaat haar voor. En daarom zetten we alles in om ons geheugen scherp te houden, van braintraining tot vitaminepreparaat. Maar is het zinvol, al die hersengymnastiek? Douwe Draaisma neemt het op voor het oude geheugen. Met oog voor detail ontzenuwt hij de gemeenplaatsen over het brein en vertelt op liefdevolle wijze het ware verhaal over de dingen die voorbij gaan. Over de ongrijpbaarheid van de herinnering, de markt van het grote vergeten en over de heimwee naar de wereld die alleen nog in de herinnering bestaat. Maar ook over de onverwachte genoegens van een ouder wordend geheugen, zoals het zogenaamde reminiscentie-effect, dat maakt dat herinneringen aan de jeugd vaak met nieuwe kracht terugkeren.De heimweefabriek maakt duidelijk dat de tijd niet alleen iets doet met het geheugen, het geheugen doet ook iets met de tijd.Hoogleraar geschiedenis van de psychologie aan de universiteit van Groningen, Douwe Draaisma is een literair talent en een gedreven wetenschapper. ‘Ik ben geboeid door die wonderlijke selectiviteit van het geheugen. Dat labyrint waaruit zich ineens iets kan losmaken. Het geheugen blijft een mysterie.’ Draaisma maakte naam met Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt (2001) en Ontregelde geesten (2006), maar sinds de verschijning van het overal bejubelde De heimweefabriek is hij niet meer weg te denken van de literaire en wetenschappelijke podia in binnen- en buitenland. De Volkskrant noemt zijn werk: ‘onderhoudend, prikkelend en leerzaam’, dagblad Trouw schrijft over hem: ‘Draaisma is als de eskimo met tientallen verschillende namen voor "sneeuw": hij beschikt over een rijke woordenschat die hem in staat stelt nuances aan te brengen waar anderen alleen van "vergeten" en "onthouden" spreken.’ De boeken van Draaisma zijn wereldwijd vertaald.Over de dwarsligger®De dwarsligger® is een compleet boek in een handzaam formaat. Een boek dat past in een handtas en zelfs

«De Poolse journalist Ryszard Kapuscinski (1932-2007) heeft hele generaties beroepsgenoten overall ter wereld geïnspireerd. Met zijn schrijfstijl, een mengeling van journalistiek en literatuur, maar vooral met zijn vermogen om de menselijke maat terug te halen in alles en iedereen verzwelgende historische gebeurtenissen.Kapuscinski was de chroniqueur van de Derbe Wereld. In de jaren zestig en zeventig reisde hij voor het Poolse nieuwsagentschap PAP jarenlang door Azië, latijns-Amerika maar vooral door Afrika. Hij deed verslag van de dekolonisatie en, vooral, van de enorme chaos daarna. Hij was getuige van 27 staatsgrepan en revoluties en werd vier keer ter dood veroordeeld. Het boek dat hem internationale faam bracht was De Keizer (cesarz) uit 1978, over de val van de Ethiopische keizer Haile Selassie.»− NRC HandelsbladIn De Keizer geven ooggetuigen − bedienden, ambtenaren en hoogwaardigheidsbekleders − een beeld van het leven aan het hof van Haile Selassie, die met grote vaardigheid een archaïsche samenleving bijna 50 jaar lang door de twintigste eeuw loodste: hij regeerde zijn volk zonder wetten en begrotingen − en wist door zijn feilloos instinct aan de macht te blijven. De mensen van zijn hofhouding, die na de revolutie zijn ondergedoken of zich hebben vermomd, vertellen over de intrigues, de vele ongeschreven wetten die ieder moest kennen en naleven, en over het fascinerende process van ineenstorting van een der oudste rijken op aarde.«Een reportage die meer beschrijft dan de feiten, het is een meesterwerk.»− De Volkskrant

Wie in Engeland wil wonen, werken, zakendoen of vakantie houden, moet zich aan de gebruiksaanwijzing houden. Een eigenzinnig koninkrijk schetst een beeld van een land waar men links blijft rijden, alles afweegt in stones, geobsedeerd is door voetbal en cricket, en de euro niet wil. Drie termijnen van Thatcher en Labour hebben het land herschapen, maar het volk niet veranderd.Maar is Engeland wel zo traditioneel als we denken? Of gaan de Britten langzaam mee met invloeden van het ‘vasteland’? Zo wordt er bijvoorbeeld in Engeland meer en meer gekust. Vroeger was een kus not done _ hoogstens een handkus. Nu kan in hip Londen probleemloos twee keer op de wang worden gekust. Maar één ding niet vergeten: Engelsen kussen eerst op de linkerwang.In deze nieuwe editie van Een eigenzinnig koninkrijk laat Peter de Waard de lezer delen in zijn pogingen om de Engelsen en hun gedrag te doorgronden tijdens zijn jarenlange verblijf op dit soms tegendraadse eiland.Peter de Waard (1955) is sinds 1988 verslaggever van de Volkskrant en was jarenlang correspondent voor deze krant in Groot-Brittannië. Daarnaast is hij medewerker van Radio 1 en van de bbc-radio en -televisie.‘Weinigen weten vanuit een Hollands perspectief zo’n treffende en volledige typering van de Engelsen neer te zetten als schrijver/journalist Peter de Waard.’gpd‘Verplichte kost voor alle Engelandvaarders.’peter brusse‘De Waard schreef een gebruiksaanwijzing voor een volk dat er node een behoeft.’de volkskrant

Kan een machine die au zegt ook pijn voelen? Is het nodig om met onmenselijke inspanning een irrigatiekanaal door een berg te graven, als het water er ook met veel minder moeite overheen kan worden gepompt? Voor Rudy Kousbroek zijn dit verwante vraagstukken. Hij heeft door de jaren heen regelmatig over filosofische onderwerpen geschreven. In Einsteins poppenhuis zijn twee soorten gebundeld: polemiek tegen onzin en wartaal, en essays over de filosofie van de wiskunde en de natuurwetenschappen. Hij schrijft daarover met ingrediÙnten die men misschien niet onmiddellijk met deze onderwerpen zal associÙren en die bij de adepten van de hogere sferen zelden worden aangetroffen, namelijk humor en liefde. 'Kousbroek heeft de kritiek tot kunst gemaakt. Hij is niet alleen een criticus en realist, maar evenzeer een romanticus pur sang' - Willem Otterspeer in NRC Handelsblad 'Sommige boeken zijn zo goed, dat je er achterdochtig van wordt. [.] bijna 200 bladzijden essayistisch proza dat verstandig is en evenwichtig, dat getuigt van oorspronkelijkheid en bovendien goed en geestig is geschreven, dat belangrijke onderwerpen behandelt waar de meeste andere essayisten te bang of te dom voor zijn. dan ga je aan jezelf twijfelen' - MichaÙl Zeeman in de Volkskrant

Alfred Russel WallaceHet Maleise eilandenrijkeen hommage aan charles darwinWallace reisde van 1854 tot 1862 door Maleisië en Indonesië en zijn verslag is niet alleen het mooiste reisverhaal dat er over dit gebied is geschreven, maar ook een van de belangrijkste negentiende–eeuwse boeken op het gebied van de natuurlijke historie."Bij momenten overtreffen de verhalen van Wallace zelfs de stoutste fantasie. (…) Avontuurlijk ingestelde lezers zullen zich over de aanschaf van deze pil beslist niet beklagen. Het zelfde geldt voor mensen met reiservaring of met reisplannen in de regio, voor vogelkenners en zij die de preparatengeur van de negentiende–eeuwse biologie willen opsnuiven, etnografen, liefhebbers van vaarkunst of van het Verre Oosten en zo meer." Standaard der Letteren"Zelf vond Wallace dat hij een bescheiden en onbeduidend werk had geschreven, maar al direct na verschijning in 1869 beleefde het ruim zeshonderd pagina"s tellende boek herdruk op herdruk. Het Maleise eilandenrijk is nog steeds een waardevol boek omdat Wallace in een prachtige stijl vertelt over het reizen, over de leefwijze van de bevolking en over de overweldigende natuur." Vrij Nederland"Zonder enige twijfel het mooiste reisboek dat ooit is geschreven." redmond o"hanlon"Bijna honderdveertig jaar later leest Het Maleise eilandenrijk in de uitstekende vertaling van Ruud Rook nog steeds prettig weg." de VolkskrantJanuariisbn 9789046701973nur 949Omvang 680 blz.Prijs € 17,50Oorspronkelijke titel The Malay ArchipelagoVertaling ruud roo

Kennis is macht. Wie de taal niet goed beheerst, wie weinig woorden kent, die staat onmachtig tegenover personen die wel de taal goed beheersen. Mensen met een kleine woordenschat zijn als een ridder met een aardappelschilmesje. Je staat met een beperkte vocabulaire niet alleen in discussies zwak, maar je hebt ook geen toegang tot de wat moeilijker teksten. En daarmee blijft de denkwereld van veel belangrijke of interessante mensen voor je gesloten.Deze stoomcursus woordenschat biedt een verzameling van ruim duizend ’moeilijke’ woorden die, in aansluiting op jouw bestaande woordenschat, je zullen helpen om straks ook de lastige teksten uitstudieboeken, kranten en tijdschriften goed te lezen. Want de meeste woorden uit deze cursus zijn uit de gezaghebbende kranten en tijdschriften gehaald zoals NRC-Handelsblad, De Volkskrant, De Standaard,Trouw, De Haagse Post, etc. En daarmee is het een actuele, praktische schat aan woorden die je aan je eigen woordenverzameling kunt toevoegen.

Hoe en onder welke historische omstandigheden gaan mensen vreemdelingen als medemensen of zelfs als gelijken beschouwen? De meeste boeken over cultuurverschil leggen de nadruk op ongelijkheid en confrontatie. De uitvinding van de mensheid draait het perspectief om. Het geeft een beknopte wereldgeschiedenis van denkbeelden over gelijkheid die de grenzen van culturen en civilisaties overschrijden. GelijkheidsideeÙn zijn te vinden in de grote wereldgodsdiensten, maar ook in de Griekse en Chinese filosofie, bij geschiedschrijvers als Herodotus en filosofen als Michel de Montaigne en Diderot, en in de Universal Declaration of Human Rights, die een minder 'westerse' onderneming was dan vaak is beweerd. In de epiloog geeft de schrijver zijn visie op het huidige debat over gelijkheid en cultuurverschil.'Cultuur' en 'ideeÙn' worden tegenwoordig alom weer beschouwd als drijvende krachten in de geschiedenis. (...) Dat maakt Stuurman zonneklaar in dit majestueuze boek - en dat is geen geringe presentatie. - NRC Handelsblad'Stuurman heeft zich in dit lijvige boek, dat gerust zijn opus magnum kan worden genoemd, tot taak gesteld de ontwikkeling van het idee mensheid in al zijn varianten haarfijn uit de doeken te doen.' - De Volkskrant

Kees van der Staaij kwam in 1998 in de Tweede Kamer als jongste Kamerlid van de oudste politieke partij. Onlangs is hij nestor Bas van der Vlies opgevolgd als lijsttrekker van de SGP. Tijd voor een kijkje achter de schermen. Waar staat deze jonge politicus voor, wat is zijn visie op actuele thema.s en hoe vertaalt zich dit in de praktijk? Kun je als kleine partij iets betekenen, en zo ja, wat dan? Kees van der Staaij vertelt in een persoonlijk verhaal uitvoerig over zijn roeping, diepte- en hoogtepunten, en kijkt vooruit naar wat komen gaat.'Van der Staaij is een van de meest gevreesde en effectiefste debaters van dit moment.' - De VolkskrantOver de auteurKees van der Staaij (1968) is getrouwd en heeft twee kinderen. Hij is lid van de Tweede Kamer sinds 19 mei 1998 en lijsttrekker van de SGP sinds 27 maart 2010. Daarv¾¾r was hij als jurist werkzaam bij de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

In Mensen van klein vermogen is historicus A.Th. van Deursen erin geslaagd een levendig beeld te schetsen van hoe men in Holland in de Gouden Eeuw geleefd, gewerkt, gevoeld en gedacht heeft. Het uitzonderlijke van deze fascinerende studie is dat er niet, zoals in de meeste boeken over de Gouden Eeuw, uitsluitend aandacht is voor leden van de maatschappelijke elite, maar dat juist ook het dagelijks leven van de gewone mensen centraal staat. Van Deursen behandelt dagelijkse onderwerpen als religie, het regeringsbeleid en het huwelijksleven.Mensen van klein vermogen is door de soepele schrijfstijl en mooie illustraties een boek voor iedereen met interesse voor het leven van de gewone mensen in de Gouden Eeuw.Prof. dr. A.Th. van Deursen is emeritus hoogleraar nieuwe geschiedenis aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.Van Deursen is een briljant verteller (...). De charme van dit boek is dan ook dat het nooit een droge beschrijving geeft (...). Mensen van klein vermogen is gebaseerd op een fenomenale kennis van de zeventiende-eeuwse bronnen en geschreven in een krachtig en helder Nederlands.' NRC HANDELSBLADIk vind Van Deursen groot, misschien juist omdat zijn boek alle spectaculaire kanten mist. En zijn vermogen in deze opzet boeiend te schrijven is bewonderenswaardig (...).' DE VOLKSKRANT

'Waarom is er zo veel onvrede en woede? We zijn gemiddeld welvarender, hoger opgeleid, gezonder en rijker dan ooit. Waarom heeft Nederland dan toch zo'n extreem slecht humeur? Het is de emotionele en morele individualisering die het onbehagen voedt. Het feit dat we geacht worden in toenemende mate schrijvers en regisseurs van ons eigen leven te zijn. Bijna alles is onze eigen keuze en verantwoordelijkheid geworden; van onze loopbaan, relaties en inkomen, tot en met ons seksleven, onze gezondheid en ons uiterlijk. We zijn veroordeeld tot een doe-het-zelfbiografie.'In Spugen op kleine leiders beschrijft hoogleraar Sociologie Evelien Tonkens wat de gevolgen zijn van de moeilijkheden van het doe-het-zelfbestaan. De onvrede leidt tot etnische spanningen, maar ook tot het beschimpen van 'kleine leiders' zoals buschauffeurs, trambestuurders en ambulancepersoneel. Het populisme vindt steeds meer weerklank. De overheid gaat wanhopig op zoek naar de burger en belooft zelfs 'bestuurlijke warmte'. Ze presenteert intussen een handvest verantwoordelijk burgerschap en schuift de verantwoordelijkheid weer door. Of het nu gaat om de terugkeer van het vrijwilligerswerk, grote of kleine klassen, de rampen in de jeugdzorg, de behandelchaos in de ziekenhuizen of over kinderopvang en de verdeling van zorg en werk, steeds legt Evelien Tonkens de vinger op de zere plek, altijd gevolgd door voorstellen voor verbetering. De hier gebundelde columns uit de Volkskrant en andere media vormen een staalkaart van haar denken, waarin verantwoordelijkheid, burgerschap en sociale cohesie kernwoorden zijn.

Nederland beleeft momenteel de diepste economische crisis sinds de jaren dertig. In het ideaalmodel leidt crisis tot innovatie. Maar in hoeverre slaagt de Nederlandse overheid daarin? In de kredietcrisis werden banken en verzekeraars door kordaat overheidsoptreden gered van de ondergang. De vraag is of de overheid ook op lange termijn slagvaardig kan optreden en deze en volgende crises adequaat te lijf kan gaan.Hebben we behoefte aan een overheid die nog beter toezicht gaat houden op bijvoorbeeld de marktsector, woningcorporaties en gemeenten, of pakt zoiets juist verkeerd uit? Is het goed als de overheid loslaat en de professional aan het bed, de crisismanager in de jeugdzorg en de buschauffeur op lijn 7 weer de ruimte geeft om naar eigen inzicht de beslissingen te nemen die uiteindelijk leiden tot de beste en meest goedkope oplossingen voor de samenleving?In deze Voorbij de crisis schetsen gerenommeerde wetenschappers en bestuurders in twaalf essays de contouren van een nieuwe overheid, die beter is toegerust voor de eisen van deze tijd. Met onder andere bijdragen van Roel Kuiper (Erasmus Universiteit), Evelien Tonkens (UvA, de Volkskrant), Martien Kromwijk (voorzitter RvB woningcorporatie Woonbron), Frank de Grave (oud-voorzitter NZA), Paul Frissen (Universiteit van Tilburg) en Erik van Gerritsen (bestuursvoorzitter jeugdzorg Amsterdam).

Eva Broomans is seksuoloog van de populaire e-coachingcursus 'Verschil in verlangen' van de Volkskrant. Door de anonimiteit die samengaat met internet zijn veel mensen opener over hun seksleven. Dit gegeven zorgt ervoor dat Verschil in verlangen een openhartig boek is over partners en hun seksleven. Seks doe je met hart en ziel, oftewel met lichaam en geest. Seks gaat om lust en intimiteit, maar het is ook een manier van voortplanten. Kortom, seks is iets persoonlijks, en daarom is verschil in verlangen onvermijdelijk binnen een partnerrelatie. Maar in plaats van dit verschil als een probleem te zien, moet je het aanvaarden als een extra dynamiek voor je seksleven! Seks hoeft namelijk helemaal niet saai te worden naarmate je langer samen bent met je partner. Leer van elkaar en kijk naar jezelf. Wat wil jij, wat is jouw beleving? Al doende, door te stuntelen met een dosis humor, door te hollen en stil te staan met elkaar, ontwikkel je een exclusief seksleven, waar je je hele leven plezier van hebt.

In 1967 waren internet, internetbankieren, internetwinkelen en de thuis-pc al bedacht. Er waren zelfs al filmpjes te zien over hoe wij in 2009, 42 jaar later zouden gaan leven, werken, bankieren en winkelen met de computer als ons nieuwe huiskameraadje. Maar in de kranten en tv-programma's van toen was er niets van te zien. Dat was dus een microtrend: iets dat klein is, dat groeit buiten de 'waan van de dag' en dat later heel groot wordt. Op dit moment zijn er tientallen microtrends in ontwikkeling die ons leven, wonen, vrijetijdsbesteding, werken, energieverbruik en gezondheid de komende jaren ingrijpend gaan veranderen.In dit nieuwe boek brengt trendwatcher Adjiedj Bakas meer dan veertig microtrends in kaart. Lifehacking, zebrahuwelijken, polarisatie in de polder, moza´eksamenleving, digitale immigratie, world sourcing, wisdom of crowds, tipping points, groeps consumentisme, seriÙle liefdes, vergroening, Aziatisering, 2012, ethisch reveil, Economie van het Geluk, spiritueel toerisme, nieuwe Middeleeuwen, maar technologisch beter gefaciliteerd, revitalisering van de regio, nieuwe vertrutting, andere humor op het werk, management van overvloed, nieuwe vormen van werk, nieuwe criminaliteit, de veiligheidsutopie, het einde van privacy, nieuwe vormen van mobiliteit, een nieuwe energie-economie, dierenterrorisme, eco-chic, permanente onrust en de politiek als platenmaatschappij, dromen in relatie tot creativiteit, een samenleving in drie versnellingen en wild cards.Dit bijzondere boek wordt ingeleid door Emile Ratelband en bevat ook columns van o.a. Astrid Joosten, Prem Radakishun en Frits Wester.Over de auteurAdjiedj Bakas (1963) is trendwatcher. Hij onderzoekt maatschappelijke, culturele, economische, technologische en spirituele trends. Hij geldt als 'eminent' (De Wereld Draait Door), 'laagdrempelig' (De Telegraaf), 'Europa's beste trendwatcher' (Story), 'prominent' (de Volkskrant), 'goed onderbouwend' (NRC Handelsblad), 'de verpersoonlijking van vooruitgang' (Elsevier), 'een top-