Het voorjaar van 1798 was één van de wildste uit de Nederlandse geschiedenis, met twee staatsgrepen,grootscheepse politieke zuiveringen en dreigende confiscaties. De coup van 22 januari betekende eentweede Bataafse Revolutie, nadat de onder grote verwachtingen begonnen Fluwelen Revolutie van1795 in een impasse was geraakt. Radicaal werden nu knopen doorgehakt, de macht van de oude provinciën werd gebroken en in ijltempo werd een Staatsregeling geproduceerd, Nederlands eerste en nog altijd mooiste Grondwet. De keerzijde van deze doorbraak was een sfeer van angst en intimidatie en de ontburgering van duizenden Bataven. Op ideologische gronden werd een scheiding gemaakt tussen actieve en passieve burgers. Tegenstanders spraken van Terreur en verwezen naar het Franse schrikbeeld Robespierre. Het grote verschil was evenwel dat Nederlandse revolutionairen als PieterVreede, Wybo Fijnje en Willem Anthonie Ockerse hun doel – het voltooien van de Bataafse Omwenteling – bereikten zonder dat een ‘drupje bloeds’ werd gestort. Niek van Sas is hoogleraar Geschiedenis na 1750 aan de Universiteit van Amsterdam. Hij houdt zich vooral bezig met politiek en cultuur van Nederland en Europa in de ‘lange’ negentiende eeuw. In 2004 publiceerde hij De metamorfose van Nederland. Van oude orde naar moderniteit, 1750-1900; in 2006 (samen met Frans Grijzenhout) De burger van Delft. Een schilderij van Jan Steen.

In De macht en de almacht schrijft Madeleine Albright bijzonder openhartig en met gezond verstand over Amerika's internationale rol, religie, ethiek en over de zorg-wekkende toestand van de wereld. Geen andere voormalige minister van Buitenlandse Zaken heeft ooit zoiets geschreven.' - uit het voorwoord van Bill ClintonIn dit baanbrekende en prikkelende boek laat Madeleine Albright zien dat een goed begrip van de kracht en de macht van religie essentieel is, willen de vs hun rol als globaal machthebber op de juiste wijze vervullen. Ze analyseert de verhouding tussen religie en internationale politiek zowel vanuit de Amerikaanse geschiedenis als vanuit haar eigen politieke ervaring, en levert scherpe kritiek op het huidige Amerikaanse beleid.In De macht en de almacht pleit Albright voor een doortastend leiderschap dat religieuze rivaliteiten beteugelt en grondslagen legt voor een nieuwe internationale morele consensus.Madeleine Albright werd geboren in Praag en was van 1997 tot 2001 minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten, in de regering van Bill Clinton. Daarnaast was ze onder andere lid van de Nationale Veiligheidsraad en ambassadeur voor de vs bij de Verenigde Naties. Momenteel is ze voorzitter van het National Democratic Institute for International Affairs en Mortara Endowed Distinguished Professor aan Georgetown University in Washington DC. Eerder verscheen van haar hand de internationale bestseller Mevrouw de minister.Als minister van Buitenlandse Zaken had Madeleine Albright de wereld samen met Bill Clinton enigszins in de hand. Maar de opvolger van haar baas maakte er een puinhoop van. Gaat ze daarom schelden? Nee, ze schrijft - heel ingetogen -een boek over de ingewikkelde kwestie van het geloof in de internationale politiek.' -TROUW

LunsEen politieke biografieAlbert KerstenDrieëndertig jaar lang, eerst als minister van Buitenlandse Zaken en vervolgens als secretaris-generaal van de NAVO, was Joseph Luns het gezicht van Nederland in het buitenland. Albert Kersten schreef de biografie van een kleurrijk politicus, die geliefd was én gehaat, maar niemand onverschillig liet.Een complete generatie is opgegroeid met de vanzelfsprekende gedachte dat mr. Joseph Luns de Nederlandse buitenlandse politiek ‘deed’. Van 1952 tot 1971 was hij minister van Buitenlandse Zaken en vervolgens stond de KvP-politicus ook nog eens dertien jaar aan het hoofd van de NAVO. Hij was een markante, schilderachtige en ook omstreden figuur. voor de oorlog was hij enige tijd lid van de NSB; een goed bewaard geheim dat pas in de jaren tachtig werd onthuld. Hij stond bekend als een humorist en een charmeur, maar niet minder om zijn oerconservatieve opvattingen. Luns had een uitgesproken visie op de Europese integratie, die

Willem van Oranje, in 1533 als zoon van een Duitse rijksvorst geboren, kwam als elfjarige naar de Nederlanden. Daar ontwikkelde hij zich tot een van de meest invloedrijke leden van de hoge adel aan het hof van de toenmalige Habsburgse vorsten, keizer Karel V en Filip II van Spanje. De politiek van Filips maakte hem in de jaren zestig van de zestiende eeuw tot diens hardnekkige tegenstander. In 1584 werd Willem van Oranje in Delft het slachtoffer van een aanslag.In deze biografie, de eerste sinds dertig jaar, wordt het leven van Willem van Oranje beschreven tegen de achtergrond van de politieke cultuur in de Nederlanden. Ondanks alle tegenstrijdigheden was zijn handelen bepaald door bindende tradities die hun fundament hadden in de opvattingen over zijn eigen positie als lid van de hoge adel.Al tijdens zijn leven begon de propagandistische enscenering van zijn persoon als 'Vader des Vaderlands'. Het was een vaderland dat al snel een republiek zou worden, een ontwikkelin

Je was voor hem of je was tegen hem. Je verafschuwde hem of bewonderde hem. Maar onverschillig liet hij je nooit. Dries van Agt, een exotisch verschijnsel in de Nederlandse politiek, krijgt eindelijk de biografie die hem toekomt. Dries van Agt werd in 1976 de eerste lijsttrekker van het CDA, boorde 'ome Joop' den Uyl (PvdA) een tweede kabinet door de neus en was daarna zelf vijf jaar lang ministerpresident. Onder het motto: 'Ik sta rechtop en salueer alleen naar mijn eigen kiezers. Ik buig niet naar links en ik buig niet naar rechts.' Van Agt bracht zijn jeugd door onder de katholieke zon in Brabant en Nijmegen. In de Kamer was hij kop van Jut in de spectaculaire debatten over de drie van Breda, Bloemenhove, Pieter Menten en de kruisraketten. Eerst als minister van Justitie, daarna als minister-president. Hoe harder de kritiek, des te meer stemmen hij kreeg. Deze biografie is gebaseerd op openhartige gesprekken en niet eerder geraadpleegde documenten.

De Atheense democratie was meer dan een staatkundig systeem van volksmacht (dèmokratia). Debatten over haar betekenis deed mensen voor het eerst in de geschiedenis nadenken over politiek. De volksvergadering en de juryrechtbanken maakten de welsprekendheid tot een kunde. In het open klimaat van de democratie was geen enkel huisje heilig: uit alle hoeken van de Griekse wereld trokken intellectuelen naar de ‘leerschool’ van Griekenland.

Een waterscheiding, noemde Elco Brinkman het cda-program tijdens zijn eerste persconferentie als nieuwe lijsttrekker van het cda. 'Heb je dat gehoord?' vroeg ik opgewonden toen ik het Torentje binnenstapte. 'Een waterscheiding! Dat betekent een radicale breuk met het verleden. Een radicale breuk met jou dus. Daar zul je niet blij mee zijn.' Mijn woorden misten hun uitwerking niet. Lubbers sprong op, als door een adder gebeten, en greep de telefoon.'Leiderswisselingen vormen een van de grootste pijnpunten in de politiek, in welke variant die zich ook voordoet; of het nu de 'ideale' is, na een jarenlange voorbereiding, of een schoon-schip-operatie waarbij de voorganger wordt afgedankt en vervolgens doodgezwegen. Wie kan het afscheid nemen van de macht beter doorgronden dan Ed van Thijn, 45 jaar actief in de politiek en zojuist teruggetreden als lid van de Eerste Kamer?In Kroonprinsenleed schrijft Van Thijn over het zich vastklampen aan de macht, het zwarte gat, de angst van de partij, o

'Politiek besmette jeugd'. Zo werden ze genoemd, de kinderen van NSB'ers en andere Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan Duitse kant stonden. In de jaren van de wederopbouw hadden kinderen van 'foute' ouders een uitzonderlijke positie. Zij werden aangekeken op de daden van hun ouders. Tegelijkertijd kon de overgrote meerderheid van deze kinderen persoonlijk niets worden aangerekend.In Besmette jeugd onderzoekt Ismee Tames hoe in het naoorlogse Nederland werd omgegaan met schuld en boete. Daarbij laat zij overtuigend zien dat het leven van deze kinderen op een unieke manier de toenmalige opvattingen over opvoeding, gezin en man-vrouwverhoudingen weerspiegelt. Deze opvattingen waren bepalend voor de manier waarop de overheid en maatschappelijke organisaties, maar ook de buurt, de school en andere ouders reageerden op kinderen van 'foute' ouders.Tames schetst een geheel nieuw beeld van de naoorlogse jaren. Om te voorkomen dat er in een volgende oorlog

De zeven levens van Rome is het allesomvattende relaas van het fascinerende en betoverende Rome. Het is het turbulente levensverhaal van zevenentwintig eeuwen, van een stad met zeven levens, gebouwd op zeven heuvels. Robert Hughes schreef een meesterlijk boek, dat zijn bouwstenen in de cultuur van het oude, maar ook van het moderne Rome vindt. Rome wordt niet ten onrechte wel ‘de Eeuwige Stad’ genoemd. In de klassieke oudheid was het de superieure hoofdstad van het Romeinse Rijk, sinds de kerstening het centrum van de christelijke wereld – de stad der pausen –, en vanaf het einde van de 19de eeuw hoofdstad van een eindelijk weer verenigd Italië. Door de eeuwen heen heeft deze metropool, zinderend als civiel, politiek en religieus centrum, als geen ander weten te leven met verleden en heden. Robert Hughes heeft dat heden en verleden, de geschiedschrijving en het drama van deze wereldstad verweven tot een magistraal boek waarin kunst,

De Atheense democratie was meer dan een staatkundig systeem van volksmacht (dèmokratia). Debatten over haar betekenis deed mensen voor het eerst in de geschiedenis nadenken over politiek. De volksvergadering en de juryrechtbanken maakten de welsprekendheid tot een kunde. In het open klimaat van de democratie was geen enkel huisje heilig: uit alle hoeken van de Griekse wereld trokken intellectuelen naar de ‘leerschool’ van Griekenland. Het toneel, onderdeel van religieuze festivals, had een centrale plaats in de democratie: voor het bijwonen van tragedies en komedies kregen de bezoekers een vergoeding. Zo kreeg de literatuur een enorme impuls. Maar ook de Akropolis is een monument van de democratische cultuur. Bovenal bracht de democratie ‘betere manieren’ bij, zoals gelijkberechtiging, respect voor wetten, openbare veiligheid, verdraagzaamheid en vermindering van wreedheid tegenover mensen en dieren. Het unieke systeem van

Van Rossems visie op de 20e eeuwDe moord op de Oostenrijks-Hongaarse troonopvolger in Sarajevo leidde tot de Eerste Wereldoorlog. De hele bestaande Europese orde werd ontwricht, zowel in politiek, economisch als cultureel opzicht. Duitsland leek de grote verliezer te zijn, maar al spoedig werd duidelijk dat de Duitse strategische positie eerder versterkt dan verzwakt was. Nadat de nazi's aan de macht waren gekomen besloot Hitler de sterke positie van Duitsland te gebruiken om de Eerste Wereldoorlog nog eens over te doen. Duitsland faalde opnieuw, maar daarvoor was wel de militaire kracht van de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten nodig. Na de Duitse nederlaag ontstond een zowel strategisch als ideologisch gefundeerd conflict tussen de beide overwinnaars, dat de wereldpolitiek ruim veertig jaar volledig zou domineren: de Koude Oorlog. Het enorme drama dat op 28 juni 1914 begon, eindigde pas op 25 december 1991 toen in de loop van de avond de vlag van de Sovjet-Unie boven

De dagboeken van Joseph Goebbels (1933-1945) zijn een unieke bron over de geschiedenis van het Derde Rijk. Goebbels, onder Hitler de minister van Volksvoorlichting en Propaganda, noteerde vrijwel dagelijks zijn belevenissen, gevoelens, besluiten en ambities. Fascinerend zijn de verslagen van zijn gesprekken met kopstukken uit de nazi-elite, met name ontmoetingen met Adolf Hitler.De dagboeken volgen de ontwikkelingen op de voet. Goebbels neemt de lezer mee vanaf de machtsovername door de nazi’s in 1933, via de glorieuze overwinningen in de internationale politiek en op het slagveld, tot en met de apocalyps in de straten van Berlijn. De dagboeken geven nieuwe inzichten in de strategie en de motieven van de nazi’s, in de dagelijkse praktijk van censuur en propaganda en in dramatische gebeurtenissen zoals de Holocaust. Bovendien krijgen we door de dagboeken een interessant beeld van het persoonlijke leven van Goebbels: zijn omgang met prominente kunstenaars als

Vanaf 1100 trad in diverse Nederlandse gewesten een opzienbarende groei op. Het is een intrigerende vraag waardoor aanvankelijk Vlaanderen, dan Brabant, en in derde instantie Holland en Zeeland deze voorsprongpositie konden verwerven.Hoe verhield de economische dynamiek zich tot de politieke verdeeldheid en de naar verhouding beperkte macht van de vorsten? Kon misschien juist hierdoor een politiek systeem ontstaan waarin burgers meer zeggenschap uitoefenden dan elders in Europa? Waren dit ook de omstandigheden die de uitzonderlijke creativiteit uitlokten in de landbouwtechnieken, de textielambachten en de scheepsbouw, evenzeer als in de schilderkunst en de muziek?Als de ligging langs grote rivieren en aan kusten aan deze bijzondere dynamiek heeft bijgedragen, blijft de vraag waarom die factoren alleen in bepaalde perioden en plaatsen cruciaal bleken. Waardoor kon Antwerpen de centrale rol overnemen van Brugge en dubbel zo groot worden? Het was in zijn kielzog dat ook A

In 1949, na vier jaar van conflict, verleende Nederland Indonesië de onafhankelijkheid. Deze laatste jaren worden gewoonlijk beschreven als een Nederlands militair en politiek echec. J.J.P. de Jong komt tot conclusies die volstrekt niet overeenstemmen met dit heersende beeld. Het verlies van Nederlands-Indië leidde tot een nationaal trauma. Velen hadden het gevoel dat ‘de hele wereld’ Nederland had gedwongen om de soevereiniteit over te dragen. De meeste historici waren later van mening dat Nederland geen afstand kon doen van zijn kolonie.Maar wat was er in 1948 en 1949 werkelijk aan de hand? Bij nauwkeurige beschouwing was het een buitengewoon complexe periode met allerlei op en tegen elkaar inwerkende partijen – Republikeinen, Nederlanders en Amerikanen –, interne krachten en tegenkrachten. Avondschot is een reconstructie op basis van overvloedig nieuw bronnenmateriaal. J.J.P. de Jong, kenner van de koloniale geschiedenis, komt tot v

LunsEen politieke biografieAlbert KerstenDrieëndertig jaar lang, eerst als minister van Buitenlandse Zaken en vervolgens als secretaris-generaal van de NAVO, was Joseph Luns het gezicht van Nederland in het buitenland. Albert Kersten schreef de biografie van een kleurrijk politicus, die geliefd was én gehaat, maar niemand onverschillig liet.Een complete generatie is opgegroeid met de vanzelfsprekende gedachte dat mr. Joseph Luns de Nederlandse buitenlandse politiek ‘deed’. Van 1952 tot 1971 was hij minister van Buitenlandse Zaken en vervolgens stond de KvP-politicus ook nog eens dertien jaar aan het hoofd van de NAVO. Hij was een markante, schilderachtige en ook omstreden figuur. voor de oorlog was hij enige tijd lid van de NSB; een goed bewaard geheim dat pas in de jaren tachtig werd onthuld. Hij stond bekend als een humorist en een charmeur, maar niet minder om zijn oerconservatieve opvattingen. Luns had een uitgesproken visie op de Europese integratie, die

De Middellandse Zee is al meer dan drieduizend jaar een van de centravan de menselijke beschaving, van het historische Troje, de opkomst enondergang van de Griekse stadstaten en het Romeinse Rijk tot en met debloei van de laatmiddeleeuwse Italiaanse steden. David Abulafia heeftmet zijn indrukwekkende boek voor het eerst de complete geschiedenisbeschreven. Op geniale wijze voert hij in zijn verhaal individuen ten tonelewiens leven op indringende wijze de grotere ontwikkelingen illustreren,van Gibraltar naar Jaffa en van Venetië naar Alexandrië. De geschiedenisvan de Middellandse Zee toont de adembenemende diversiteit van devolken – etnisch, religieus en politiek – die de welvaart en vooruitgang niet belemmerden, maar juist voorspoedden.

Sparta is één van de beroemdste stadstaten van de klassieke oudheid en alleen al daarom waard bestudeerd te worden. Het is een moeilijk toegankelijk onderwerp, zowel voor buitenstaanders als voor insiders. Een goede leidraad is daarom onontbeerlijk. Aangezien de brieven gewisseld zijn tussen een leraar geschiedenis aan een middelbare school en een specialist op het terrein van de Sparta-studies, is de tekst tegelijk algemeen toegankelijk en goed gefundeerd. Bovendien waarborgt de briefvorm een zekere lichtvoetigheid, die de anders misschien moeilijk verteerbare materie veel aantrekkelijker maakt.Het accent ligt op de vroege geschiedenis van Sparta, toen de stad nog niet tot een ‘kazerne’ was verworden, maar als een leidinggevend centrum, zowel in de politiek als op cultureel gebied uitblonk naast en zelfs boven andere steden, zoals Korinthe en Athene. Dankzij de opgravingen van Engelse archeologen (1906-1928) en talrijke nieuwere onderzoekingen, zowel op het gebied van de ar

De minister is het gezicht van Buitenlandse Zaken, maar wie kent de topambtenaren en diplomaten op het ministerie? Toch is hun invloed vaak nauwelijks minder groot. Over deze spelbepalers van de buitenlandse politiek gaat deze bundel.In dienst van Buitenlandse Zaken bevat een twintigtal portretten van vooraanstaande, invloedrijke of opzienbarende Nederlandse diplomaten en hoge ambtenaren op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Behalve hun maatschappelijke loopbaan komen ook de sociale achtergrond en de politieke gezindheid van de topambtenaren uitvoerig aan bod. Deze invalshoek levert een verrassend beeld op van het twintigste-eeuwse Nederlandse buitenlands beleid.

Uitbreiding van het kiesrecht, de opkomst van politieke partijen en verzuiling, en de groei van de coöperatieve beweging leidden in de periode 1880-1930 tot grote veranderingen in de sociale en politieke organisatie van het Gelderse platteland. In dit boek wordt onderzocht of deze ontwikkelingen de politieke emancipatie van de boerenbevolking tot gevolg had. Kregen de boeren meer macht op het platteland? Piet van Cruyningen laat zien, dat dit maar ten dele het geval was. Kleinere boeren kregen weliswaar meer toegang tot de macht, maar de invloed van traditionele elites van grote boeren kalfde juist af. Het eindresultaat van de veranderingen was paradoxaal. Enerzijds lijken in de lokale en regionale politiek vooral de niet-agrarische middengroepen meer invloed te verwerven. Anderzijds werd een hecht netwerk van door boeren bestuurde verenigingen en coöperaties opgebouwd: de basis voor het later zo machtige ‘Groene Front’.

Na jaren felle strijd werd in december 1919 voor het eerst een vrouw gekozen in het Britse Lagerhuis. Nancy Astor was nooit actief geweest in de vrouwenkiesrechtbeweging, ze had campagne gevoerd in naam van de Conservative Party – die tegen vrouwenkiesrecht was – en ze was ook nog eens een Amerikaanse met een gekochte titel. Hoe kon het gebeuren dat juist zij dit grote moment in de geschiedenis kon opeisen? Achter de verkiezing van deze Amerikaanse dollarprinses schuilt een fascinerend verhaal over liefde en macht in de Britse politieke elite. De verkiezing van Nancy Astor luidde paradoxaal genoeg het einde in van een periode waarin vrouwen grote invloed op de politiek uitoefenden. Als echtgenotes en maîtresses van de leiders van het land waren sommige vrouwen ook zeer bedreven de politiek van de slaapkamer. Zij bevredigden niet alleen seksuele verlangens, maar hielden ook grote ego’s overeind. Vijanden hielden ze op afstand. Soms bemoeiden ze zich rechtstreeks met het landsbestu

Herman Wiardi Beckman was voor de Tweede Wereldoorlog een van de cruciale vernieuwers van de sociaaldemocratie. Zijn tragische dood in Dachau voorkwam een doorbraak als groot politicus. Beckman schreef over het onlosmakelijke verband tussen socialisme en democratie, over de noodzaak van partijpolitieke vernieuwing, over het belang van de nationale gedachte, thema's die nu in het politiek zo verwarde Nederland actueler dan ooit schijnen. Onszelf blijven bundelt en bediscussieert de hoogtepunten uit een oeuvre dat draait om overtuiging en beschaving.Over de auteursFrans Becker is adjunct-directeur van de Wiardi Beckman Stichting, Menno Hurenkamp is reizend politicoloog en onder meer verbonden aan De Groene Amsterdammer en de Universiteit van Amsterdam, Paul Scheffer is publicist en bijzonder hoogleraar grootstedelijke problematiek aan de Universiteit van Amsterdam.

Als politiek-intellectuele interventie kwam Karl Marx net op tijd of net te laat: het honderdste sterfjaar van Marx markeerde, zo trad al snel aan het licht, de ondergang van het Westers marxisme, in al zijn varianten als intellectuele en wetenschappelijke onderneming. Met de ineenstorting van de Sovjet-Unie, nog geen tien jaar later, kwam er ook een eind aan wat men het politieke marxisme kan noemen. De eerste uitgave van dit boek schreef Bart Tromp in 1983, ter gelegenheid van de honderdste sterfdag van karl Marx. Dit boek gaf toen al een belangrijk tegengif aan de toentertijd in de sociale wetenschappen en media geaccepteerde gemeenplaatsen over Marx en het marxisme. Bart Tromp actualiseerde dit belangrijke boek over een ven de meest fascinerende en invloedrijke mannen uit de contemporaine geschiedenis.

Iedereen kent Karl Marx als een van de invloedrijkste denkers van de negentiende eeuw en als de man wiens levenswerk Het kapitaal de wereld zou veranderen. Liefde en kapitaal onthult echter zijn tumultueuze privéleven en schetst een portret van een revolutionair, een rokkenjager, een grappenmaker en bovenal een gepassioneerd man - zowel politiek als privé. Als arme student viel Marx voor Jenny, de dochter van een Pruisische baron, en zij en hun kinderen zijn hem ondanks alle tegenslagen en politieke obsessies altijd trouw gebleven. Het gezin zwierf in het kielzog van vader Karl jarenlang door Europa in een tijdperk van politieke spanningen, en naast zijn werk als intellectueel ontpopte Marx zich tot een beschermende vader en liefhebbende echtgenoot. Door gebruik te maken van nooit eerder toegankelijke bronnen biedt Liefde en kapitaal een intieme blik in de beproevingen, de ellende en de hartstochten van een man die, meer dan elke andere denker, vormgaf aan onze moderne opvattingen ove

Dit themanummer van De negentiende eeuw bevat de bijdragen die gehouden werden op een congres over het Koninkrijk Holland. Om te ontsnappen aan de mythologisering van Lodewijk Napoleon (nepkoning versus perfecte vorst) gaan de auteurs terug in de tijd, naar de discussies die destijds werden gevoerd, naar de plannen die werden bedacht en al dan niet gerealiseerd, naar wat gretig werd aanvaard of juist verzet opriep en naar de beeldvorming die daaruit is ontstaan. De bijdragen hebben vooral betrekking op politiek, rechtspraak en cultuur.

Afgezien van rituelen als Prinsjesdag en de ministerraad in de TrÛveszaal, kenmerkt de Nederlandse politiek zich op het eerste gezicht door een merkwaardig gebrek aan tradities. Erg lijkt men zich niet te bekommeren om het verlies van tradities. Zo is de Tweede Kamer in 1992 zonder veel omhaal overgestapt naar een nieuwe zaal. Voor zover er over politieke tradities wordt gesproken, is de teneur bovendien vaak negatief: kenmerkt de Nederlandse geschiedenis zich niet door een treurige regentenmentaliteit die zo snel mogelijk moet verdwijnen?Van regentenmentaliteit tot populisme laat zien dat iedereen die effectief politiek wil bedrijven de sterke tradities moet kennen die de Nederlandse politiek al lang kenmerken. Het gaat dan om tradities in de betekenis van een zich ontwikkelende sociale praktijk die bewust wordt doorgegeven. In Van regentenmentaliteit tot populisme staan hoofdstukken die vertellen hoe Nederland vanaf de negentiende eeuw is omgegaan met de grondw

De Tweede Wereldoorlog staat centraal in deel twee van de monumentale biografie van koningin Wilhelmina. In de vijf jaar van haar ballingschap in Engeland beleefde zij de somberste en mooiste uren van haar lange regering. In Londen was zij de stem van het vrije en strijdende Nederland, de moeder van de Engelandvaarders, maar ook de kampioen van een politiek vernieuwingsstreven dat haar met het kabinet in hevig conflict bracht.Wilhelmina deed van deze bewogen jaren verslag in talloze brieven aan prinses Juliana in Canada. Die brieven worden hier voor het eerst gepubliceerd, naast andere stukken uit haar persoonlijk archief waartoe Cees Fasseur als eerste onbeperkt toegang tot had.Ook de periode tussen de wereldoorlogen komt tot leven. Wilehlmina's zoektocht naar een geschikte huwelijkspartner voor haar dochter, de geldzorgen van prins Hendrik, haar reizen en politieke bemoeienissen, worden meeslepend verteld. Helder, diepgravend, gedetailleerd en tegelijk panoramisch wo

Industrialisering en verstedelijking maakten de steden in Nederland en elders in Europa vanaf het einde van de negentiende eeuw tot de machinekamer waar nieuwe sociale, economische en ruimtelijke verhoudingen vorm kregen. Wonen, werken, handeldrijven, verplaatsen en recreÙren in de stad werden mogelijk gemaakt door de stedelijke overheid. Daarmee werd stadsbestuur onderwerp van wetenschappelijke en staatkundige discussies. In deze studie worden de aard en context van deze discussies gedurende de eerste decennia van de twintigste eeuw geanalyseerd in relatie tot de veranderende stedelijke bestuurspraktijk. De denkers over stadsbestuur gebruikten buitenlandse contacten, kennis en ervaringen als een intellectueel kompas bij de totstandkoming, legitimatie en verspreiding van hun ideeÙn. Hun denkbeelden waren bovendien nauw verwant aan veranderende opvattingen over politiek, democratie, bestuur en wetenschap aan het begin van de twintigste eeuw. Dit comp

"De Nederlandse politiek is in de afgelopen jaren duidelijk veranderd. De opkomst van nieuwe partijen, de discussies over het integratiebeleid, de invoering van dualisme in gemeenten, de debatten over waarden en normen en het Nederlandse ‘nee’ tegen de Europese Grondwet zijn slechts enkele manifestaties van veranderingen die het politieke stelsel ingrijpend beïnvloeden. Deze veranderingen vinden plaats binnen het kader van de Nederlandse staat, die is ontstaan in de zestiende en zeventiende eeuw, maar elementen bevat die nog ouder zijn.Regeren in Nederland geeft een up-to-date-overzicht van de Nederlandse politiek-bestuurlijke verhoudingen. Het boek presenteert de hoofdlijnen van het bestel in historisch en vergelijkend perspectief. Door vergelijkingen met landen als Duitsland, België, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten komen de bijzondere kenmerken van de Nederlandse politiek duidelijk tot hun recht. Regeren in Nederland biedt informatie op basis van een aantal ce

Ondanks de globalisering kampt nog ÚÚn miljard mensen in bijna zestig, meest kleine landen met ernstige armoede. Collier analyseert de hoofdoorzaken waarom deze landen zo achterblijven. Hij beschrijft hoe het Westen deze landen kan en moet helpen en komt met onorthodoxe en omstreden voorstellen.Diverse malen bekroond als beste non-fictieboek over internationale betrekkingenUitstekende kritieken in internationale politiek-economische wereldAl verschenen in veertien talenEerste titel in nieuwe vierdelige serie over globaliseringsthema'sOver de auteurPaul Collier is voormalig directeur ontwikkelingsonderzoek van de Wereldbank en professor Economie in Oxford. Hij was topadviseur Afrika onder Tony Blair en sprak met vele wereldleiders over de armoedeproblematiek.

Met een inleiding van Johan DepoortereHoward Zinn is een van de invloedrijkste Amerikaanse historici van de laatste decennia. Zijn bekendste boek is A People’s History of the United States waarin hij het ontstaan en de groei van de VS bekijkt door de ogen van de underdogs. Zijn boek is de oral history van Indianen, slaven, deserteurs, textielarbeiders, GI’s uit Vietnam, feministen en jonge zwarten uit de slums. Het groeit uit tot een relaas van het volksverzet tijdens de opgang van een voormalige Britse kolonie tot absolute wereldmacht: 'Wat zoudt gij zonder 't werkvolk zijn?'Tegenover de officiële, heroïsche geschiedschrijving (van Christoffel Columbus tot George Walker Bush) rijst een andere heroïek: die van gewone mensen tegen het lot dat de 'groten der aarde' hen opleggen. Neoconservatieve kringen kelderden het boek als politiek incorrect, maar wie de geschiedenis van de VS door Zinns bril leest, zal verbijsterd zijn over de déjà vu’s die de VS ons vandaag te bieden heef

"‘Politiek is saai’ kun je tegenwoordig eigenlijk niet meer zeggen. Politiek blijkt ook in dit land soms een strijd op leven en dood. Maar waar het precies om gaat blijft vaak onduidelijk. Om de politiek van vandaag te begrijpen, is enige kennis van het verleden nodig. Waarom kunnen liberalen, sociaal-democraten en christen-democraten elkaar soms fel bestrijden, en dan weer vreedzaam samenwerken? Waarom wekte het gedachtegoed van Pim Fortuyn zulke heftige weerstanden op? Hebben afwijkende politieke geluiden het altijd zo moeilijk in dit land? 'Nederland Stromenland' beschrijft het ontstaan en de ontwikkeling van de politieke stromingen in Nederland, zowel de hoofdstromingen als de randstromingen: anarchisme, nationalisme, communisme. De politieke partijen van vandaag zijn de erfgenamen van deze stromingen. Daarom vertonen ze nog steeds bepaalde verschillen, die niet altijd even goed zichtbaar zijn. Politieke stromingen zijn minder sterfelijk dan mensen: soms lijke

"Groninger Historische Reeks, 12De problemen met betrekking tot de vestiging en het verblijf van migranten staan de laatste jaren in het brandpunt van het politiek en maatschappelijk debat. De historische dimensies worden in dit debat wel eens uit het oog verloren. Immers, ook in vroegere tijden hebben veel migranten om uiteenlopende redenen hun heil in de Nederlanden gezocht. In dit boek van E. Schut wordt de vestiging en het verblijf van een bepaalde groep migranten, nl. de joden in de stad Groningen behandeld. Het idee dat Nederland in het verleden een tolerant land was, dat open stond voor de vestiging van nieuwkomers, maakte lange tijd deel uit van het collectief bewustzijn van de Nederlandse natie. Dergelijke denkbeelden deden ook al aan het eind van de achttiende eeuw opgeld. Zo schreef in 1796 een commentator in het Groningse weekblad 'De Onverwachte Courier' dat de houding van het Groninger stadsbestuur ten opzichte van de vestiging en het verblijf van de joden in d

'Overal om ons heen ontstaan vechtpartijen. Er wordt met stenen gegooid. Scott Long en ik lopen naar het politiebureau. Ik weet me langs een haag onge´nteresseerde politieagenten te wurmen en dring door tot de wachtcommandant. "Ik ben van Human Rights Watch en verzoek om de vrijlating van Nikolai." Nikolai Aleksejev is de organisator van deze demonstratie voor gelijkberechtiging van homo's. Ze kijken me aan of ik gek ben. De agenten die buiten in slagorde stonden opgesteld komen naar binnen. "U hebt hier niets te zoeken," zegt een van hen tegen mij. Buiten heeft een groep fascisten zich voor het politiebureau verzameld. Een lesbisch meisje steekt een sigaret op. Op dat moment springt een orthodoxe priester op haar af en geeft haar een klap in het gezicht. "Ongedierte zijn jullie."Moskou, mei 2007'Na jarenlang Tweede Kamerlid en fractievoorzitter van D66 te zijn geweest, verlaat Boris Dittrich in 2006 de Nederlandse politiek.

Dit dubbelnummer van de Doopsgezinde Bijdragen is gewijd aan allerlei doopsgezinde jubilea. Zo wordt er aandacht besteed aan het 150-jarig bestaan van het tijdschrift, aan 200 jaar Algemene Doopsgezinde Sociëteit en aan het feit dat 100 jaar geleden voor het eerst in Nederland een vrouw op de kansel stond, en wel in een doopsgezinde gemeente. Daarnaast zijn er artikelen over rijkdom en armoede onder doopsgezinden, en over de invloed ervan op de geloofsgemeenschap. Ook bevat dit jubileumnummer een groot aantal biografische schetsen van illustere doopsgezinden, zowel afkomstig uit de wetenschap als uit disciplines als de politiek, de zakenwereld, kunst en cultuur. Tenslotte treft de lezer artikelen aan over uiteenlopende onderwerpen als bruiloftsgedichten, een achttiende-eeuwse rondreis door Nederland, doopsgezinden in de vroege zeventiende eeuw, dopers in Duitsland en wat dies meer zij. Dit bijzondere jubileumnummer verschijnt in februari 2011 bij de opening van een tentoonstelling ron

Rond 1800 werd in Amsterdam een systeem van huisnummering ingevoerd. Vóór die tijd werd de ligging van een pand omschreven door te verwijzen naar een gevelsteen. Men woonde in 'Het Swarte Schaap', in 'De Rode Leeuw', in 'Het Melkmeisje' of in het huis ertegenover of ernaast. Gevelstenen functioneerden als 'reclameborden' voor de handel of nering die in het pand werd uitgeoefend, bevatten een toespeling op de naam van de bouwer of verwezen naar de herkomst van de eigenaar. Tegenwoordig worden ze vooral bekeken als uitingen van monumentale kleinkunst en dragers van informatie over cultuur, economie, religie en politiek. Dit fraai uitgegeven boek geeft een compleet overzicht in tekst en beeld van de 700 overgebleven gevelstenen aan de Amsterdamse openbare weg, waarbij wordt ingegaan op de makers, datering, thematiek van de voorstellingen en documentaire waarde. Het boek bevat tevens een register van gevelstenen in museale en particuliere collecties in en buiten Amsterdam.

Christine de Pizan is tegenwoordig vooral bekend door werken als De Stad der Vrouwen, waarin de positie van de vrouw wordt verdedigd. In haar eigen tijd was ze echter minstens zo bekend door haar meer didactische en politiek gerichte werken.De lange weg der studie (geschreven in de winter van 1402-1403) is een schitterend voorbeeld van Christines kijk op de maatschappij, gecombineerd met een pleidooi voor studie en kennis. De tekst is gegoten in de vorm van een visioen waarin gezocht wordt naar de ideale heerser die in zijn eentje de hele aarde zou moeten besturen. Scherpe kritiek op het gedrag van de heersende klasse (in dit geval de adel) en op het misbruik van rijkdom en macht, en een pleidooi voor het toepassen van rede, kennis en wijsheid maken de tekst ook voor hedendaagse lezers hoogst actueel.Vertaling dr. Ren .V. Stuip (Universiteit Utrecht).

Tussen 1095 en 1291 gingen honderdduizenden vrome westerlingen - met name mannen maar ook vrouwen - op reis naar Jeruzalem: de plaats waar Jezus van Nazareth is gekruisigd. Het doel van deze gewapende pelgrimages was orde op zaken te stellen in de Heilige Stad en te voorkomen dat daar (nog langer) islamitische krijgsheren de dienst uitmaakten.Deze militaire operaties, de kruistochten, waren hachelijke ondernemingen, vaak gedoemd tot mislukken. Maar er werden ook successen geboekt. Er heeft bijna tweehonderd jaar een christelijk Koninkrijk Jeruzalem bestaan. De moderne mens heeft zich van alles over de kruistochten laten wijsmaken, en kijkt doorgaans met een mengeling van verwondering en afschuw naar deze episode uit 'onze' geschiedenis. De kruistochten worden zelden adequaat beschreven. Mystificaties en politieke vooroordelen vertroebelen het beeld dat het Westen van deze expedities heeft.In Op, op, ten strijde, Jeruzalem bevrijden! weet Hans Jansen de gangbare politiek correcte visie

Boudewijn Donker Curtius was een bekend jurist en politicus in de Bataafs-Franse tijd. Hij begon zijn loopbaan als advocaat te Den Bosch, maar zou uiteindelijk in de landelijke politiek en de rechtspraak terechtkomen. Boudewijn Donker Curtius had verscheidene beroemde zonen, waarvan de liberale voorman en minister Dirk Donker Curtius de bekendste is. In zijn hier uitgegeven autobiografie schrijft Boudewijn met humor en veel gevoel voor het detail over zijn jeugdjaren in Helmond en zijn kostschooljaren in Den Bosch. Zijn verslag over zijn studententijd in Leiden is een unieke beschrijving van het reilen en zeilen van de Academie, de hoogleraren en de colleges. Dat geldt ook voor de patriottentijd in Den Bosch, de verovering van die stad door de Fransen in 1794, de landspolitiek, zijn ervaring als hoogste rechter met Lodewijk Napoleon, Lebrun, de Franse prefecten en de regering in Parijs tijdens de Franse inlijving.

Nederland in de wereld geldt al sinds het verschijnen van de eerste editie in 1995 als een standaardwerk over de Nederlandse buitenlandse betrekkingen. Het boek behandelt de periode van de Gouden Eeuw, toen Nederland een belangrijk handelscentrum en grote mogendheid was, tot het begin van de 21ste eeuw. Deze vierde editie is geheel geactualiseerd en uitgebreid met een geheel nieuw deel waarin onder andere de Nederlandse deelname aan de missie naar Afghanistan wordt behandeld. De missie die een politiek struikelblok bleek te zijn.De vorige edities zijn alom geprezen vanwege de overzichtelijke opbouw en de heldere stijl. Nederland in de wereld is een onmisbaar boek voor studenten, politici, ambtenaren en journalisten.Duco Hellema is hoogleraar Geschiedenis van de Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Utrecht.

In De macht en de almacht schrijft Madeleine Albright bijzonder openhartig en met gezond verstand over Amerika's internationale rol, religie, ethiek en over de zorg-wekkende toestand van de wereld. Geen andere voormalige minister van Buitenlandse Zaken heeft ooit zoiets geschreven.' - uit het voorwoord van Bill ClintonIn dit baanbrekende en prikkelende boek laat Madeleine Albright zien dat een goed begrip van de kracht en de macht van religie essentieel is, willen de vs hun rol als globaal machthebber op de juiste wijze vervullen. Ze analyseert de verhouding tussen religie en internationale politiek zowel vanuit de Amerikaanse geschiedenis als vanuit haar eigen politieke ervaring, en levert scherpe kritiek op het huidige Amerikaanse beleid.In De macht en de almacht pleit Albright voor een doortastend leiderschap dat religieuze rivaliteiten beteugelt en grondslagen legt voor een nieuwe internationale morele consensus.Madeleine Albright werd geboren in Praag en was van 1997

Het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis staat dit jaar in het teken van iets wat ons allemaal raakt: 'in tijden van crisis'. Deskundigen van naam laten hun licht schijnen over crises die Nederland in het verleden hebben getroffen.De kredietcrisis heeft ons wakker geschud uit een droom van materieel genot en koopzondagen. In het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis 2009 staan enkele crises van uiteenlopende aard centraal, zoals de economische depressies uit de jaren dertig en begin jaren tachtig, en de politieke probleemjaren uit de negentiende eeuw. Het jaarboek gaat ook in op de klimaatcrisis, de worsteling van de reguliere politiek met Provo in de jaren zestig en het populisme rond de eeuwwisseling.In tijden van crisis bevat verder de gebruikelijke rubrieken, zoals de necrologieÙn, de parlementaire kroniek en de boekbesprekingen.

De Taliban is de meest radicale en extremistische islamitische groepering ter wereld. Sinds ze na een burgeroorlog de macht in Afghanistan hebben overgenomen en onderdak boden aan 's werelds meest gezochte terrorist Osama bin Laden, is hun naam synoniem aan de dreiging van de moslimfundamentalisten. Ook na de omverwerping van hun regiem door een internationale troepenmacht blijft de Taliban een mysterieuze organisatie. Niemand weet precies hoe ze georganiseerd zijn en wie de leiders zijn.Ahmed Rashid werkt sinds 1979 als journalist in Afghanistan. In Taliban beschrijft hij de fascinerende geschiedenis van het ontstaan van deze groepering en haar weg naar de macht. Tegelijk geeft hij een beeld van een verscheurd en zwaar bevochten land dat zich altijd op een kruispunt tussen de grootmachten lijkt te bevinden.'Rashid kent en begrijpt Afghanistan.' DE VOLKSKRANT'Lees dit opmerkelijke boek, en de overweldigende complexiteit van de Afghaanse politiek en de dodelijke hoeveelheid

De bloederige liquidatie van Julius Caesar geldt als de meest aangrijpende politiek moord uit onze geschiedenis. Met 23 dolksteken werd hij om het leven gebracht door zijn standgenoten, een groep complotterende senatoren. Rome raakt in rep en roer en reageert furieus en uitzinnig. Drs. Hendriks reconstrueert aan de hand van de authentieke, historische teksten de koortsachtige uren en dagen van angst, rouw en woede na de fatale moordaanslag en schetst het beeld van Caesars tumultueuze uitvaartplechtigheid.

Het neoliberalisme heeft de afgelopen decennia de sociaaldemocratie als politieke hoofdstroming verdrongen. De grondgedachte achter die ideologie is dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun welzijn en hun toekomst. Ze moeten alleen maar willen om te kunnen.Parallel aan de onstuimige opmars van die optimistische levensvisie komen wetenschappen als de neurobiologie, de psychologie, de sociologie en de criminologie steeds meer tot inzichten die aanzienlijk gereserveerder zijn wat betreft eigen verantwoordelijkheid, keuzevrijheid en schuld; ons 'ik' is door aanleg, opvoeding en omgeving drastisch in zijn mogelijkheden beperkt. Willen is nog lang geen kunnen.Gebruikmakend van wetenschappelijk onderzoek en van ervaringen uit zijn rijke wetenschappelijke, politieke en persoonlijke leven laat Marcel van Dam in een bezield betoog zien dat de politieke bakens moeten worden verzet. Het is tijd voor een wetenschappelijk gefundeerd realisme als basis voor een nieuw politiek

Het Gereformeerd Politiek Verbond, dat in 2000 in de ChristenUnie opging, had twee kanten. Enerzijds was het gpv een degelijke partij die gerespecteerde parlementariërs voortbracht als Pieter Jongeling, Gert Schutte en Eimert van Middelkoop. Anderzijds vormde het gpv een besloten wereld, met een eigen jargon en torenhoge conflictstof. Ook was de partij zeer koningsgezind en nationalistisch en sympathiseerde ze tot in de jaren tachtig met de apartheidspolitiek in Zuid-Afrika.Drie gezichtspunten staan in ‘Klein maar krachtig, dat maakt ons uniek’ centraal: de partijcultuur, de politieke relevantie en de ruimte die het gpv van de democratische meerderheid kreeg om als marginale minderheid een afwijkend standpunt te mogen verkondigen.Alle hoogte- en dieptepunten uit de partijgeschiedenis passeren in dit boek de revue, zoals het optreden van Jongeling als ‘Bekende Nederlander’ in de jaren zestig, de mislukte poging van gpv-Kamerlid Bart

Wat geweest is, kan geen mens wijzigen. Maar de visie op het verleden verandert voortdurend. Daarbij lijkt het wel alsof dat verleden zelf verandert. Het zijn echter de ontwikkelingen in ons heden die tot nieuwe vragen en inzichten leiden en daarmee de geschiedenis in een ander perspectief plaatsen.Het driedelige standaardwerk Geschiedenis van Groningen presenteert op een nieuwe en toegankelijk manier de actuele kennis van het rijke verleden van deze provincie. De uitgave voert de lezer mee door de historie, van de komst van de eerste mensen in deze streken tot en met de ontwikkelingen in de hedendaagse samenleving met al zijn internationale vertakkingen. Het veelzijdige en bij velen populaire regionaal-historische onderzoek heeft geresulteerd in een nieuw, veelkleurig en rijk beeld van dit provinciale verleden.Terugkerende thema’s zijn onder meer de ontwikkeling van het landschap, de Groninger identiteit, de tegenstellingen tussen Stad en Ommeland, politiek en bestuur, de l

‘De oorlog was in mijn jeugd altijd aanwezig,’ schrijft oud-staatssecretaris Jet Bussemaker, ‘hoewel er weinig over werd gesproken.’ Haar vader, geboren in 1928, zat als kind in het Jappenkamp en heeft dat heel bewust meegemaakt. Eind jaren tachtig ging Bussemaker met haar vader naar Indonesië om de verhalen van zijn jeugd en de oorlog te horen. In 2007 werd zij benoemd tot staatssecretaris VWS en werd zij politiek verantwoordelijk voor de zorg voor oorlogsgetroffenen. ‘De distantie die doorgaans van een bewindspersoon wordt verwacht, was nu opeens niet meer zo vanzelfsprekend,’ schrijft zij. ‘De oorlog kwam gevaarlijk dichtbij.’ Bussemaker schrijft in Dochter van een kampkind een gelaagd verhaal. Over de oorlog in Nederlands-Indië door de ogen van een twaalfjarige jongen in een kamp nadat hij zijn vader had verloren in de strijd tegen de Japanners. Over zichzelf als dochter die in opstand kwam tegen de koloniale geschiedenis. Over het beleidsperspectief dat zij als staatssecreta

Je was voor hem of je was tegen hem. Je verafschuwde hem of bewonderde hem. Maar onverschillig liet hij je nooit. Dries van Agt, een exotisch verschijnsel in de Nederlandse politiek, krijgt eindelijk de biografie die hem toekomt. Dries van Agt werd in 1976 de eerste lijsttrekker van het CDA, boorde 'ome Joop' den Uyl (PvdA) een tweede kabinet door de neus en was daarna zelf vijf jaar lang ministerpresident. Onder het motto: 'Ik sta rechtop en salueer alleen naar mijn eigen kiezers. Ik buig niet naar links en ik buig niet naar rechts.' Van Agt bracht zijn jeugd door onder de katholieke zon in Brabant en Nijmegen. In de Kamer was hij kop van Jut in de spectaculaire debatten over de drie van Breda, Bloemenhove, Pieter Menten en de kruisraketten. Eerst als minister van Justitie, daarna als minister-president. Hoe harder de kritiek, des te meer stemmen hij kreeg. Deze biografie is gebaseerd op openhartige gesprekken en niet eerder geraadpleegde documenten.

In de schaduw van de Eerste Wereldoorlog kende Nederland zijn derde christelijke coalitiekabinet. Dit kabinet, dat onder leiding stond van de antirevolutionair mr. Th. Heemskerk, is veel minder bekend gebleven dan zijn twee voorgangers, het kabinet-Mackay en het kabinet-Kuyper. Ten onrechte.Tegen de wil van Abraham Kuyper, die in 1905 een verkiezingsnederlaag had geleden, nam Heemskerk in 1908 de leiding op zich van een minderheidskabinet van antirevolutionairen en katholieken. De ministers van het kabinet-Heemskerk pakten tal van actuele zaken aan (onderwijs, defensie, sociale kwesties, zedelijkheidswetgeving) en maakten zo duidelijk dat de christelijke politiek geschikt was om regeringsverantwoordelijkheid te dragen.Over de auteursProf. dr. D. Th. Kuiper is emeritus hoogleraar sociologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Prof. dr. G.J. Schutte is als emeritus hoogleraar geschiedenis van het Nederlands protestantisme verbonden aan dezel

Theodoor Weustenraad was een kind van de Revolutie: hij was gegrepen door de idealen van vrijheid en gelijkheid en kende de onvrede van de romanticus die droomt van een nieuwe aarde. Zijn leermeester aan de Luikse universiteit, Johannes Kinker, scherpte zijn kritische blik. In Maastricht werd Weustenraad redacteur van het dagblad L'Éclaireur, waarin hij de politiek van Willem I bestreed. In 1830 uitgeweken naar België raakte hij in de ban van het Saint-Simonisme, het 'nieuwe christendom'. Hij geloofde in een betere toekomst dankzij de industrie en bezong de wonderen der techniek. Met essays en gedichten droeg hij bij aan de natievorming in de jonge Belgische staat. De Percessie van Scherpenheuvel, een 'mock epic' in Maastrichts dialect, biedt een veelkleurig palet van lichtvoetigheid, erotiek, antiklerikale satire, zelfspot, religiositeit, maatschappijkritiek. De tekst, toegevoegd aan deze biografie, blijkt 160 jaar na Weustenraads dood nog steeds springlevend.