Denis Avey, een dappere jonge Britse soldaat, vecht in de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika. Daar wordt hij in 1944 krijgsgevangen genomen. In het werkkamp in Duitsland waar hij terechtkomt, werkt hij zij aan zij met gevangenen uit het nabijgelegen Auschwitz. Denis is geschokt door de verhalen die hij van hen hoort en voelt het als zijn plicht er met eigen ogen kennis van te nemen en de wereld ooit zijn verhaal te kunnen vertellen.Denis vat het gewaagde plan op van kamp te wisselen met een jonge joodse gevangene uit Nederland. Gekleed in diens smerige gestreepte kampkleding met gele ster loopt hij tussen andere gevangenen onder de poort met Arbeit Macht Frei Auschwitz binnen, niet wetende wat hem te wachten staat en of ze elkaar ooit weer zullen zien.

Sinds het overlijden van haar oudste zus op 46-jarige leeftijd wordt Nina Sankovitch overmand door verdriet, zorgen en schuldgevoel. Ze ontfermt zich over haar ouders, zorgt voor haar vier zoons en rent maar door om alles uit het leven te halen wat haar zus moest missen. Wanneer ze zelf 46 wordt, neemt ze een besluit: ze stopt met hollen en begint met lezen. Een heel jaar lang zal ze iedere dag één boek lezen en zullen echtgenoot, kinderen, drie katten en de berg vuile was even moeten wachten. In Een boek per dag doet Nina Sankovitch verslag van haar jaar vol boeken. Ze verweeft haar persoonlijke herinneringen en familiegeschiedenis met de onvergetelijke personages over wie ze leest. Ze schrijft over haar verdriet na de dood van haar zus, haar angst dat ze nooit meer echt plezier in het leven zal hebben, maar ook over hoe zij haar levenslust terugvindt door zich weer als vanouds te verliezen in boeken en verhalen.

Met Na de oorlog heeft Tony Judt het grote verhaal van de Europese geschiedenis verteld - in De vergeten twintigste eeuw bekijkt hij de andere kant van de medaille. Hij zoomt nu in op specifieke plaatsen, mensen en momenten wier verhalen de achterkant van het Grote Verhaal vertellen: wat heeft Paus Johannes Paulus II te maken met de moderne wereld? Waarom is de rol van BelgiÙ na de oorlog zo onderschat? En wie heeft de geschiedenis eigenlijk 'gewonnen', Oost of West?De vergeten twintigste eeuw is een portrettengalerij over het communisme, het hedendaagse jodendom, en vooral over de grote vraagstukken van onze tijd: wat betekent 'nationaliteit' nog in een verenigd Europa? Hoe behoud je je identiteit in een wereld waarin globalisering het sleutelwoord is? En wat is het beste continent: Europa of Amerika?

Engelen in mijn haar was niet alleen in Nederland en Vlaanderen een groot succes (bijna 10.000 exemplaren verkocht), overal ter wereld werden mensen geraakt door de openhartigheid, bescheidenheid en wijsheid van Lorna Byrne.Haar terughoudendheid om haar kennis en liefde met de wereld te delen nam door het succes van Engelen in mijn haar af en met Hoog in de hemel gaat Lorna verder waar ze eerder niet verder durfde. Na de tragische, veel te vroege dood van haar man, probeert Lorna haar leven weer op de rails te krijgen, met hulp van de engelen. In Hoog in de hemel vertelt ze de ontroerende verhalen van mensen en geesten die ze kon helpen door te luisteren naar hun beschermengelen, waardoor vicieuze cirkels doorbroken konden worden en licht en liefde weer vrij spel kregen in hun leven.

Hoe verdeel je een erfenis van 35 kamelen over 3 erfgenamen? Wat is er zo bijzonder aan het getal 142.857? Hoe stel je een groep van 10 soldaten op in rijen van 4? In De man die kon rekenen worden verhalenderwijs allerlei rekenkundige puzzels en raadsels opgelost.Tijdens een reis van Samarra naar Bagdad wordt Beremiz Samir, een jonge man met een buitengewoon wiskundig talent, voortdurend geconfronteerd met mensen die een beroep op hem doen om rekenkundige dilemma's en ruzies op te lossen.Niet alleen weet Beremiz de dilemma's moeiteloos uit de weg te ruimen, ook vermaakt hij zijn publiek met allerhande wiskundetrucjes en spelletjes. Voor elk schijnbaar onoplosbaar probleem heeft hij een oplossing, vaak zelfs zo eenvoudig dat de lezer zich zal afvragen waarom hij er zelf niet op kwam. Over de auteurMalba Tahan is het pseudoniem van J·lio CÚsar de Mello e Souza (1895-1974), een van de meest gevierde wiskundigen van BraziliÙ. Hij publiceerde meer dan 100 boeken, waarvan De man die kon rekenen (1949) het beroemdst is. 'Een wiskundeleraar met een geheimzinnig pseudoniem voedde mijn fantasie met legenden over de woestijn, de hemel en de aarde, en met duizend oneindige Arabische vertellingen. Zijn verhalen zouden me later helpen bij het schrijven van mijn bekendste boek, De alchemist. Die wiskundeleraar is Malba Tahan.' - Paulo Coelho, auteur 'Meeslepend en intrigerend, een wonderschone mix van wiskundige vraagstukken en de sprookjes van 1001 nacht.' - Simon Singh, auteur van Het laatste raadsel van Fermat

Winnaar van de NS Publieksprijs 2002!Een ware familiegeschiedenis.Het is 1989. Een oude moeder heeft een hersenbloeding gehad en hult zich sindsdien in een mysterieus stilzwijgen. Haar twaalf volwassen kinderen besluiten om beurten voor haar te zorgen. 'Het zal niet lang duren', zeggen ze tegen elkaar. Maar tegen alle verwachtingen in blijft hun moeder leven. Acht jaar lang zit ze stil voor het raam. Steeds brozer en langzaam vergroeiend met haar stoel.Judith Koelemeijer raakte ge´ntrigeerd door het beeld van de zwijgende moeder - haar oma - en ging op zoek naar de geschiedenis van haar familie. Ze vroeg zich af wat de twaalf kinderen dachten over hun moeder, nu ze avond aan avond tegenover haar zaten. Wat wisten ze van haar? Wat wisten ze eigenlijk van elkaar? Hoe keken ze terug op hun gezamenlijke jeugd in de jaren vijftig en zestig? Hun verhalen zijn onthullend. Want hoe dicht ze vroeger ook op elkaar leefden, de broers en zussen blijken elkaar nauwelijks te kennen. Iedereen hield zijn zorgen voor zichzelf en zweeg. En alle twaalf bewaren, zonder het van elkaar te weten, volstrekt andere herinneringen aan hoe het destijds was. In Het zwijgen van Maria Zachea vertellen ze elk hun eigen verhaal: de keurige oudste dochters die zo laat trouwden, de 'professoren' die in de stad studeerden, de 'werkers' die het hoveniersbedrijf van hun vader overnamen, de 'kleintjes' die de vrijheid veroverden.Het zwijgen van Maria Zachea is niet alleen de voor velen herkenbare geschiedenis van een groot, katholiek gezin in tijden die razendsnel veranderden. Het is ook het eigentijdse verhaal van twaalf broers en zussen die samen moeten beslissen over leven en dood van hun stille moeder - en daarbij angstvallig proberen de harmonie te bewaren.

De vrolijke belevenissen van een Nederlandse wijnboerIlja Gort kocht tien jaar geleden een wijnchÔteau bij Bordeaux. Tegenwoordig winnen zijn wijnen hoge onderscheidingen op internationale wijnconcoursen. Zijn rosÚ La Tulipe is de populairste rosÚ van Albert Heijn.Hij schreef een buitengewoon humoristisch boek vol verhalen over zijn belevenissen tussen de wijnboeren op het Zuid-Franse platteland. Op geestige wijze beschrijft Ilja Gort het reilen en zeilen op een Frans wijnchÔteau en onthult zorgvuldig bewaarde geheimen over wijn en wijnmaken. Intieme ontboezemingen over de verwezenlijking van een droom. Soms luchthartig, soms emotioneel, maar altijd oprecht. Een heerlijk 'feel good'-boek en een absolute aanrader voor iedere Frankrijkliefhebber, wijngek en iedereen die een huis in Frankrijk wil kopen! Dit is een luxe foto-editie van het eerder verschenen Leven als Gort in Frankrijk.

Een voortdurend gevecht tegen onrechtvaardigheid. Dit typeert het indrukwekkende leven van Dick Grijpink, voormalig directeur van Taxi Centrale Amsterdam en daarvoor rechercheur van de Politieke Inlichtingen dienst ten tijden van de terreurbeweging RaRa. In een openhartig en langdurig interview klapt Dick Grijpink uit de school. Zo vertelt hij over zijn opsporingswerk waarin hij op voormalig politici stuitte en het netwerk van de terreurbeweging.Grijpink was in zijn functie als directeur van Taxi Centrale Amsterdam zelf onderwerp van een grootschalig gerechtelijk vooronderzoek, dat maar liefst acht jaar duurde. Hij zou zich schuldig hebben gemaakt aan het opzetten en leiding geven aan een criminele organisatie, valsheid in geschrift, verduistering en het aanzetten tot geweld. Jusitie heeft echter toegegeven dat alle verdachtmakingen onterecht waren. Maar Dick Grijpink is wel alles kwijt geraakt. Mede ook door uitspraken van de ondernemingskamer.Dick Grijpink rekent in dit boek van Journalist Bart Bakker af met het verleden. Niemand wordt gespaard en een aantal opmerkelijke details komt aan bod. Zo had voormalig staatssectaris Aad Kosto een vriendin die sprak op het RAF-congres en pikte een bekende politicus nu wel of geen hoertjes op in de Utrechtsestraat in Amsterdam?Het is tijd voor de afrekening. Grijpink is regelmatig in de media neergezet als een veredelde maffiabaas met zijn eigen knokploeg. Kloppen deze verhalen wel? Bart Bakker geeft hierop antwoord.

Sonny Barger beschrijft als geen ander de loyaliteit, de vriendschap en de broederschap van de motorrijders op de weg. Centraal staat het grote verlangen van iedere motorrijder naar de ultieme vrijheid.Ralph “Sonny” Barger is een levende motorlegende. Hij rijdt al meer dan vijftig jaar! Als er iemand kan verwoorden wat precies het enorme plezier van motorrijden is, is hij het.Riden High, Livin Free, met tientallen verhalen, anekdotes en unieke foto’s leest als een spannend avonturenboek. Je ruikt het asfalt, de olie en leer

Deze monografie boekstaaft het avontuurlijke leven van Georges Kopp, die vooral bekend werd als de 'Belgische' vriend van de Britse schrijver George Orwell in diens autobiografische roman Saluut aan CataloniÙ en die mogelijk model stond voor het personage O'Brien in Orwells 1984. Maar zijn levensverhaal heeft zoveel meer te bieden. Geboren in Rusland emigreert hij met zijn ouders naar Brussel. Na een pijnlijke scheiding geeft hij zich uit voor Belgische reserveofficier en neemt hij deel aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij brengt het tot commandant in de 29ste divisie, waarvan ook George Orwell deel uitmaakt. Kopp wordt het slachtoffer van een afrekening binnen links en belandt in een Spaanse gevangenis. Na anderhalf jaar komt hij vrij en hij besluit zich aan te sluiten bij het Franse Vreemdelingenlegioen om de Duitse invasie te keren. Kopp raakt zwaargewond maar kan ontsnappen. In Frankrijk blijft hij actief als spion o.a. voor MI-5. Na de oorlog houdt Kopp contact met zijn vriend Orwell en probeert als gentleman-farmer-uitvinder aan de kost te komen. Uiteindelijk komt hij in financiÙle problemen. Georges Kopp overlijdt in 1951, op zijn negenenveertigste. Marc Wildemeersch roept in De man die Belg wilde worden het beeld op van een man die intelligentie, charme, zin voor avontuur en soms een gebrek aan realiteitszin combineert tot een fascinerende cocktail. Het boek is o.a. gebaseerd op onlangs geopende archieven van MI-5 en op getuigenissen van Kopps kinderen. Over de auteurMarc Wildemeersch debuteerde met verhalen in literaire tijdschriften. Hij schreef een jeugdroman Noem ons geen helden en een roman Knijp nu je ogen dicht, beide met de Eerste Wereldoorlog als inspiratiebron. De man die Belg wilde worden is zijn eerste non-fictieboek.

In dit boek worden een aantal bijzondere gebeurtenissen beschreven die zich afspeelden gedurende het bestaan van Bed and Breakfast Landgoed De Hertgang in Halsteren. In korte verhalen passeren veel verschillende gasten uit binnen- en buitenland de revue. Soms zijn de beschreven situaties lachwekkend, soms ontroerend, en een enkele keer onthutsend. Hieruit blijkt dat een grote mate van mensenkennis, flexibiliteit, charme en uiteraard dienstvaardigheid nodig is voor het succesvol runnen van een B&B.

Er kwamen de afgelopen jaren oneindig veel misstanden in de katholieke kerk aan het licht. Duizenden slachtoffers van seksueel misbruik door priesters kwamen naar buiten met het geheim dat zij een leven lang met zich mee hadden gedragen. Maar er is meer: de handel en wandel van pastoors, priesters en bisschoppen blijkt niet altijd zo rechtgeschapen als men op basis van hun geloof zou vermoeden. Het boek reconstrueert het losbandige leven van deken-pastoor Joep Haffmans en levert een onthutsend beeld op van de katholieke kerk en haar leiders.Vrijdag 7 juli 2006: De krantenonthullingen over het losbandige seksleven van deken-pastoor Joep Haffmans (63) zorgen in het Limburgse Gulpen voor een aardschok, al bevestigen de verhalen wat veel parochianen al wel vermoedden, maar waar ze nooit openlijk over praatten. Oud-leraren van de Hogeschool voor Theologie en Pastoraat bevestigen dat Haffmans nooit gewijd had mogen worden, gezien de ‘weinig kiese’ wijze waarop hij tijdens zijn priesterstudie de vrouwen- én de herenliefde bedreef. Er heerst ongeloof en woede, maar ook verdriet over de priester, die door de politie bovendien als verdachte wordt verhoord, omdat hij onder andere 1,8 miljoen euro uit de armenkas van zijn parochie geplunderd zou hebben.Het is niet alleen het verhaal van een slachtoffer, Haffmans’ vriendin Elvira die de hele affaire uiteindelijk aan het licht bracht. In dit boek komen behalve Haffmans, ook andere betrokkenen aan bod. Zoals de bisschoppen Gijsen en Wiertz en zijn boezemvriend pastoor Gerard Hover uit Maastricht.Haffmans stierf, eenzaam en berooid, in 2007. De affaire duurt voort. Zijn vriendin Elvira stelt het bisdom aansprakelijk voor het haar aangedane leed. De inzet: veel geld.

Geen Nederlandse militaire missie is zo intensief gevolgd door de media als die in Afghanistan. Maar over de mannelijke officier die na maandenlang aandringen persoonlijk een vraag mag stellen aan een Uruzgaanse vrouw, of de uitbundige avond waarop Nederlandse militairen dansen met een Afghaanse warlord, lees je niets. Toch zijn het historische momenten die verteld moeten worden. Om deze unieke verhalen boven water te halen nodigde de Volkskrant sinds het begin van de missie in 2006 militairen uit hun ervaringen zelf op te schrijven, onder begeleiding van Arnon Grunberg. Dat initiatief leverde verhalen op die zeldzaam zijn in de Nederlandse taal.

Tien jaar geleden werd de wereld opgeschrikt door de aanslagen in Amerika. Iedereen weet nog wat hij of zij deed op die bewuste dag in september. Maar wat gebeurde er daarna? In welke mate wierp 9/11 een schaduw over onze levens? WTF?! Volwassen worden na 11 september biedt een rijk palet aan persoonlijke en prikkelende beschouwingen en verhalen. Niet van de usual suspects, maar van 21 uitgesproken jonge Nederlanders. Hoe beïnvloedde 9/11 hun levens?‘Hé terroristje,’ roept mijn tennisleraar, ‘heb je je vliegbrevet al?’Mij doet het weinig als de sgp weer eens wordt weggezet als de taliban van het Westen. Ik wacht nog steeds op de productie van oranje tulbanden en de verplichte rokjesdag.Als je als Marokkaan in de media iets zei over ‘de hand in eigen boezem steken’, dan stonden Marokkaanse jongeren op internetfora al klaar met hun brandende fakkels om je virtueel in de hens te steken.Hassan Bahara is columnist voor nrc Handelsblad en literair criticus voor De Groene Amsterdammer. In 2006 verscheen zijn bejubelde debuutroman Een verhaal uit de stad Damsko.Patrick Pouw is freelancejournalist. In 2008 verscheen van zijn hand Salaam! Een jaar onder orthodoxe moslims, dat in 2010 werd opgenomen in de Canon van de journalistiek.

HET ZOETE GIF VAN DE SCHORPIOENDe 21-jarige ex-callgirl Bruna Surfistinha vertelt na drie jaar en duizend klanten openhartig over haar seksuele avonturen met mannen, vrouwen en stellen. Ze werd een celebrity in Brazili haar boek werd een rage en vier van de vijf lezers zijn vrouwen op zoek naar tips en nieuwe technieken.Bruna Surfistinha is een van de bekendste internetpersoonlijkheden van Brazili Haar weblog heeft dagelijks duizenden bezoekers die genieten van Bruna’s pikante verhalen.Inclusief ‘De verboden verhalen van Bruna Surfistinha’: de meest sappige verhalen, fantasie en tips achter in het boek zijn niet voor niets afgeplakt...In Brazili erden meer dan 350.000 exemplaren verkocht in een paar maanden.

Tot enkele jaren geleden was Jonathan Safran Foer afwisselend vegetariÙr en vleeseter. Toen hij echtgenoot en vader werd, stelde hij zichzelf de vraag: waarom eten we dieren? En zouden we ze ook eten als we wisten hoe ze op ons bord terechtkomen?In een briljante synthese van filosofie, literatuur, wetenschap en undercoverjournalistiek onderzoekt Foer in Dieren eten de verschillende verhalen die we onszelf vertellen om ons eetgedrag te rechtvaardigen - van folklore tot populaire cultuur, van familietradities tot westerse mythen - en laat hij zien hoe die verhalen onze onwetendheid in stand houden.Dieren eten getuigt van sterke morele gedrevenheid en grote ruimhartigheid, voor mensen en voor dieren. Het is geschreven met de stilistische brille en creativiteit die Foers twee vorige boeken tot bestsellers maakten. Het resultaat is een prikkelend en uitdagend boek over de verhalen die ons verteld worden - en de verhalen die ons verteld moeten worden.

Korte verhalen, ideaal voor op reis.Internationale belevenissen in tuinbouwwereld.Soms verrassend, soms verbijsterend, soms hilarisch. Zakelijke rampen en overwinningen.Bureaucratie en manipulatie.Corruptie en valse concurrentie.Met zeldzame hoofdrol voor komkommerzaden.

De verhalen die we onszelf vertellen, bepalen wie we zijn. Maar wij zijn niet altijd de beste verhalenvertellers. Elke goede schrijver weet dat het verplaatsen van een zin, een passage of een gebeurtenis enorme gevolgen kan hebben. Dat geldt ook voor ons eigen verhaal, zoals we het onszelf herinneren - wat Timothy Wilson ‘onze persoonlijke interpretatie van de gebeurtenissen’ noemt.Maar het is mogelijk om te leren je eigen verhaal te ‘herschrijven’, net als een schrijver. Door ons levensverhaal zelf vorm te geven, kunnen we ons zelfbeeld verbeteren en meer zin zien in het leven. Op basis van nieuw onderzoek laat Timothy Wilson zien dat de sleutel tot geluk schuilt in de manier waarop we het verhaal van ons leven kunnen bijsturen. Over de auteurTimothy Wilson is een Amerikaans psycholoog, werzkaam aan de University of Virginia. Hij is een deskundige op het gebied van zelfkennis, geestelijke gezondheid en geluk. Hij heeft veel gewerkt met jonge criminelen en is zo tot deze nieuwe theorie van weerbaarheid gekomen.

In de zomer van 1908 stappen Emanuel Brouwer, Isidore Goudeket en andere leden van de joodse turnvereniging Spartacus met een tas vol sportkleding en een grote doos sigaren op de trein richting Londen om daar deel te nemen aan de Olympische Spelen. Het is het begin van een fascinerend verhaal van twee Amsterdamse jongens die een centrale rol speelden in het joodse Amsterdam van de eerste helft van de twintigste eeuw. Schrijver Erik Brouwer hoorde bij toeval over de sportieve prestaties van zijn tot dan toe onbekend gebleven overgrootvader Emanuel, en uit het daaropvolgende speurwerk bleek dat niet alleen de sportieve, maar ook de politieke en culturele betekenis van Spartacus destijds enorm was. Erik Brouwer reconstrueerde het haast onwaarschijnlijke levensverhaal van Emanuel Brouwer en zijn turnmakker Isidore Goudeket, en plaatst ze tegen het decor van de geschiedenis. Van joods Amsterdam en de diamantindustrie die door een Amerikaanse recessie in een diepe crisis zat. Maar ook van Europa: pogroms in Oost-Europa, de krach van 1929, toenemende dreiging van antisemitisme en de Tweede Wereldoorlog.Spartacus is een meesterproef van literaire geschiedschrijving, een ware geschiedenis die leest als een roman.Over de auteurErik Brouwer (1972) publiceerde eerder onder meer In den beginne was de bal en De hemel is een basketbalveld en verhalen in De Muur, de Volkskrant, Het Parool, Revu en NRC Handelsblad.

Na het zeer succesvolle Verhalen uit de ambulance duikt MariÙtte Middelbeek nu in de wereld van de hulpverlening op het water. De Koninklijke Nederlandse Reddingmaatschappij (KNRM) en de Reddingsbrigade voeren reddingsacties uit op zee en de binnenlandse wateren.'Mensen redden' is de kerntaak van de KNRM. Zeelieden, vissers, binnenschippers of watersporters die in de problemen komen, kunnen rekenen op een van de 1.000 professionele vrijwilligers van de KNRM. De KNRM is 24 uur per dag , 365 dagen per jaar paraat en garandeert directe hulp aan iedereen die daarom vraagt. Jaarlijks komen er zo'n 1.600 meldingen binnen. Deze variÙren van 'vaartuig met motorpech' tot aan 'zeilboot zonder bemanning'.De Reddingsbrigade spant zich in voor het voorkomen en bestrijden van de verdrinkingsdood in Nederland. Bij de Reddingsbrigade (Koninklijke Nederlandse Bond tot het Redden van Drenkelingen) werken zo'n 5.000 reddingsbrigadevrijwilligers als actieve hulpverleners. Als strandwacht helpen zij bijvoorbeeld zwemmers en watersporters in nood, bezorgen zij een verdwaald kind terug bij de ouders of verlenen zij Eerste Hulp.In Redders langs de kust leest u hun verhalen en ontdekt u wat reddend werk op het water inhoudt. Reddingwerkers vertellen zelf hun verhalen en maken u deelgenoot van hun ervaringen, gevoelens, twijfels en keuzes. Spannende, meeslepende, trieste maar ook humorvolle verhalen die boeien van begin tot eind.Over de auteurMariÙtte Middelbeek (1983) is journaliste en auteur. Ze werkt aan een serie boeken over mensen die in hun beroep werkzaam zijn in de frontlinie van onze samenleving. Over hun ervaringen, hun professioneel handelen en hun emoties. Verhalen uit de ambulance was het succesvolle, eerste boek in die serie.

De Ambulancedienst is naast Brandweer en Politie de derde spoedeisende dienst in Nederland. Nergens ter wereld mag een verpleegkundige zo zelfstandig handelen als de ambulanceverpleegkundige in Nederland. Ze staan in veel gevallen voor cruciale keuzes, niet zelden gaat het over blijven leven of sterven. Dagelijks rijden de chauffeur en verpleegkundige hun ritten. Soms met loeiende sirenes, maar lang niet altijd. Want de ambulance wordt ook ingezet voor bestelde ritten en om stand-by te staan bij evenementen of op de ambulancepost. Meer dan 3500 ambulancemedewerkers in Nederland zetten zich met hart en ziel in om hulp te verlenen aan wie dat nodig heeft. Vooraan in de frontlinie worden ze geconfronteerd met lief en leed, hoogoplopende emoties, paniek, levensbedreigende situaties, maar vooral met mensen en hun verhalen. In Verhalen uit de ambulance leest u hoe het is om op de ambulance te werken, alsof u er zelf bij aanwezig bent. Ambulancemedewerkers vertellen zelf hun verhalen en ze maken u deelgenoot van hun ervaringen, gevoelens, twijfels en keuzes. U ontdekt wat zich op de ambulance en in het hoofd van de verpleegkundigen en chauffeurs afspeelt. En hoe zij omgaan met alles wat ze meemaken.

Susan Sontag was een van Amerika s meest geliefde en bewonderde auteurs. Ze overleed in december 2004. Ze schreef vier romans, korte verhalen en essays. Haar roman In Amerika werd bekroond met de National Book Award en ze ontving de Jerusalem Award voor haar gehele oeuvre. Herboren: dagboeken en aantekeningen 1947-1963 is het tweede deel van haar nagelaten werk. Deze door David Rieff bijeengebrachte fragmenten vormen een caleidoscopisch portret van een van de belangrijkste Amerikaanse intellectuelen. Sontags levenslust en nieuwsgierigheid klinken door in elke zin. Ze schrijft openhartig over haar ontluikende seksualiteit en over haar eerste ontmoetingen met professor Philip Rieff, de man met wie ze op achttienjarige leeftijd haar enige kind David zou krijgen. Daarnaast schrijft ze over de tijd die ze doorbracht in Europa, haar gedachten over het moederschap en haar liefdesrelaties met vrouwen. Herboren laat tot slot zien hoe Sontag gelijkwaardig probeerde te zijn aan de schrijvers, schilders en musici die ze vereerde.

Atul Gawande laat aan de hand van adembenemende medische situaties zien hoe je goed - en steeds beter - kunt functioneren in een complexe en risicovolle werkomgeving.Het streven om beter te presteren is universeel: iedereen krijgt te maken met vermoeidheid, sleur, gebrekkige middelen en tekortkomingen. Maar nergens is de drang tot verbetering zo belangrijk als in de medische wereld, waar elke beslissing mensenlevens betreft.Gawandes verhalen brengen ons naar het slagveld van Irak, naar de verloskamers in Boston en naar de polio-uitbraak in India. Hij bespreekt de ethische dilemma's van artsen die betrokken zijn bij de voltrekking van doodvonnissen, hoe financiÙle overwegingen de medische praktijk be´nvloeden en de onwaarschijnlijke geschiedenis van het handen wassen in ziekenhuizen.Gawande biedt een unieke inkijk in de medische wereld. Zijn zoektocht naar wat van een goede een grootse arts maakt, leidt tot fascinerende inzichten in elk gebied van het menselijk streven.

Je kunt een oorlog overleven en tegelijkertijd niet overleven: met dat besef keert Megan Stack terug uit het Midden-Oosten. Ze heeft daar vanaf haar vierentwintigste jarenlang als oorlogsjournalist gereisd, niet op de voet van de militaire ontwikkelingen, maar daar achteraan, op zoek naar de verhalen van gewone mensen. De Taliban, de aanhangers van Saddam Hoessein, de potentiÙle Palestijnse zelfmoordterroristen: het zijn mensen die willen leven, werken, die kinderen krijgen en daar gelukkig mee zijn; mensen wier familieleden omkomen en die daar verdrietig over zijn.Het klinkt eenvoudig maar wie Iedereen in dit dorp liegt leest, realiseert zich dat je deze verhalen nooit hoort over landen waarin de 'oorlog tegen terreur' wordt gevoerd. Megan Stack maakt de overbodigheid van die oorlog voelbaar en komt niet met oplossingen of verklaringen; ze komt met verhalen. Die maken Iedereen in dit dorp liegt tot een van de belangrijkste en menselijkste boeken die er over het Midden-Oosten zijn geschreven.

Verhalenuit een familiekroniekThale Hadderingh heeft in zijn leven al meer boeken geschreven dan sommige mensen zullen lezen. Maar nog nooit vertelde hij zijn eigen familieverhaal. Natuurlijk gebruikte hij voor zijn romans wel episodes uit zijn eigen leven en met name de vrouw met wie hij zo gelukkig was getrouwd, heeft hem ge pireerd tot menige schitterende volzin of ontroerende passage. Verhalen uit een familiekroniek is een ander boek. Dit boek is geschreven op verzoek van zijn dochter: “Mam is al overleden, straks ben jij er ook niet meer en gaan al die verhalen voorgoed verloren.” In dit boek vertelt Thale Hadderingh over zijn ouders en die van zijn vrouw. Hij verhaalt over hun achtergronden en omstandigheden, de tijd waarin hij en zijn vrouw elkaar hebben leren kennen en de gewoontes en gebruiken waar de huidige generatie in geworteld is. Door zijn wijze van schrijven is dit boek niet alleen voor de directe familie interessant. Het geeft een heel goed tijdsbeeld en laat verbanden zien tussen vroeger en nu. Juist de ogen van zo’n ge eresseerde, oplettende schrijver met oog voor detail geven het verhaal diepgang en warmte mee. En daarom verdient deze familiekroniek een breder publiek dat de vier geslachten die er in aan de orde komen.

Een uitzonderlijk fraai boek over de wereld van de vogels.Vogels hebben altijd tot de verbeelding gesproken. Ook in onze tijd is vogels kijken wereldwijd een populaire vrijetijdsbesteding. Duizenden boeken zijn er al over vogels geschreven, maar nooit een dat zo veelomvattend is als De wijsheid van vogels. Tim Birkhead, een van de meest vooraanstaande ornithologen ter wereld, vertelt hierin over allerlei aspecten van het vogelleven. Ook gaat hij in op de geschiedenis van onze kennis over vogels en op moderne onderzoeksmethoden naar gedrag van vogels. Birkhead beschrijft de huidige kennis over broedgedrag, territorium, verenkleed, vogeltrek, zang, voortplanting en promiscu´teit. Hij laat zien hoe moeizaam we afgerekend hebben met bijgeloof rond vogels en hoe langzaam we wetenschappelijk onderbouwde kennis hebben verworven. Zo zag men pas in de negentiende eeuw in dat zwaluwen niet overwinteren op de bodem van vijvers, maar dat ze, net als vele andere vogelsoorten, naar het zuiden trekken. Tim Birkhead heeft een schitterend ge´llustreerd boek geschreven vol feiten, anekdotes en opmerkelijke verhalen, bestemd voor iedereen die ge´nteresseerd is in vogels, hun zang, hun gedrag en hun imponerende schoonheid.

Het beeld dat het Westen heeft van islamitische vrouwen blijft eenzijdig en star, vindtáVolkskrantverslaggever Rob Vreeken. Het gaat namelijk wereldwijd de goede kant uit met moslimvrouwen: ze gaan naar school, krijgen minder kinderen, organiseren zich. Zij hebben de politieke islam tegen, maar het maatschappelijk tij mee. Veel vrouwen slagen erin nieuw terrein te veroveren, al is het maar voor hun dochters. Rob Vreeken ging in de moslimwereld op zoek naar vrouwen om erachter te komen hoe divers de emancipatie verloopt. Hij ontmoette taxichauffeuses, studentes, arbeidsters in de textielindustrie, mishandelde vrouwen en dorpsmeisjes. CarriÞrevrouwen met een zwarte chador en moslimfeministes die de Koran uit het hoofd kennen. Velen vechten ervoor 'baas in eigen boerka' te zijn. Baas in eigen boerkaáis een realistisch en optimistisch boek waarin Rob Vreeken laat zien dat achter de persoonlijke verhalen een wereld van geloof, hoop en verandering schuilgaat.

Alleen met velen is het ontroerende levensverhaal van Cornelia Catharina Meeuwisse, geboren in 1921 in Hellevoetsluis. Vlak na de oorlog trouwde Cornelia, roepnaam Corrie, met Jan Mak. Ze kregen elf kinderen.Moeder Corrie vertelde altijd verhalen van vroeger, over haar jeugd voor de oorlog. Dochter Gerarda hoorde ze gefascineerd aan. Tien jaar geleden besloot ze een boek te schrijven over haar moeder. Alles wat ze zich herinnerde schreef ze op en ze vroeg haar moeder en broers en zussen om aanvullingen. Zo ontstond een prachtig portret van een vrouw die opgroeide voor de Tweede Wereldoorlog en moeder werd in de jaren vijftig.Alleen met velen is de voor veel mensen herkenbare geschiedenis van een groot katholiek gezin in de jaren na de oorlog, een tijd waarin de wereld razendsnel veranderde. Het is ook een eerbetoon aan een moeder. Alleen met velen is een document van een generatie.

Geen enkele vrouw is tijdens haar zwangerschap bezig met een mogelijke hersenbeschadiging bij haar baby. En waarom zou ze? Zoiets komt maar 1 op de 500 keer voor. Nee, een jonge moeder in spe denkt na over babykamertjes, borstvoeding en geboortekaartjes. Ze bereidt zich door het lezen van stapels tijdschriften en boeken zo goed mogelijk voor op het moederschap.Vuistslag begint bij de geboorte van Martin. Moeder Trudy heeft direct het gevoel dat er iets niet klopt. Toch wordt haar van alle kanten verzekerd dat alles goed is en dat ze zich niet ongerust hoeft te maken. Op luchtige toon beschrijft Trudy de dagelijkse praktijk van het in huis hebben van een pasgeboren baby. Een praktijk die weerbarstiger is dan zij in de rooskleurige en blije verhalen heeft gelezen. Urenlang ligt haar zoontje hard schreeuwend en compleet overstrekt met beide vuistjes aan zijn oren geklemd. Symptomen die door een huisartsenpost als onschuldige darmkrampjes worden genegeerd. Een beetje venkelthee zal wonderen doen. Maar als haar zoontje zes maanden oud is en een spastisch verlamd rechterarmpje en -beentje heeft, luidt uiteindelijk de diagnose: een hemiparese aan zijn rechterzijde. Trudy schrijft in columnvorm over haar onzekerheid en haar zorgen en irritaties. Over de moeizame revalidatie van haar kind, de relatie met haar man en over haar werk. Gaandeweg ontdekt de lezer dat Trudy na de doffe vuistslag weer opveert.Met een introductie door prof. dr. J.S.H. Vles, kinderneuroloogVoor meer informatie over het boek en de auteur gaat u naar www.vuistslag.nl

Niemandsland. Slordig is her, lelijk en vies, maar war valt er veel te zien, te horen en te ruiken. Bij navraag blijkt her wel degelijk van iemand te zijn, ook al is de gebruiker misschien niet de eigenaar. We stoppen ze weg, deze veldjes, randen en rafels, maar we kunnen nier zonder. Niet toen we klein waren en we het liefst speelden op dat braakliggende rommellandje in de buurt. En evenmin nu we groor zijn en we dingen kwijt willen, uit het zicht, buiten onze aangeharkte leefwereld.In dit boek neemt David Hamers ons mee op verkenningstocht. Hij keert terug naar het veldje uit zijn jeugd en vertrekt van daaruit naar al die andere veldjes, stukjes niemandsland die overal en nergens de randen van steden en dorpen markeren. Hier gebeurt wat elders niet kan of mag; hier is niet op voorhand duidelijk wat mooi is en wat lelijk, wat hoort en wat niet; hier moeten we opnieuw leren kijken, denken en ordenen. Niemandsland ontsnapt aan de bekende kaders, beschaamt onze verwachtingen en trekt zich weinig aan van onze dagehjkse taal.‘Wat zie je als je minder weet dan je gewend bent? Hoe lees je een landschap als verhalen gaten vertonen en woorden en beelden ontbreken? Aan de randen van de stad, op veldjes, in de berm, over het hek en achter de schuur vatt in de namiddag de schaduw van onze taal. Schemertaal. Taal op en over het randje. Randtaal. Rafeltaal.’

De laatste dagen van een aidspatiënt veraangenamen met liefdevolle zorg, het haar afknippen van een vrouw, wier haren decennia lang niet gekamd zijn, brutale boeven van repliek dienen, de voeten wassen van een vervuild persoon die niet van wassen gediend is; het is geen vanzelfsprekendheid meer in de zorg. In de kranten wemelt het van berichten over luierdagen in verpleegtehuizen en verwaarloosde ouderen die de hele dag in bed liggen. Esther Donkers, die jarenlang werkzaam was in de zorg, vertelt in haar verhalen juist over de bijzondere en mooie kanten van de zorg, de dingen die in de zorg óók gebeuren. Ze schept daarmee een beeld van minutieuze aandacht voor haar medemens en beschrijft haar patiënten met liefde, humor en opgewektheid. Haar boek is als een verzameling kijkdozen. Door ieder kijkgaatje zie je een korte episode uit het leven van iemand die zorg nodig heeft, en die ook krijgt. En door de ogen van Esther Donkers is ieder leven tot het laatste moment, en tot in het kleinste detail, waardevol. Ontroerend en adembenemend mooi.

Het tv-programma KRO De Reünie is al jaren een kijkcijferhit. Tijdens de research van het programma vertrouwen oud-klasgenoten de redacteur soms hun diepste geheimen toe. Ontroerende, indringende en soms schokkende verhalen. Veel verhalen worden in het televisieprogramma verteld, maar nog meer verhalen worden nooit uitgezonden. Omdat het te pijnlijk is voor de betrokkenen of omdat de verteller schade zou kunnen ondervinden als het in de openbaarheid wordt gebracht. Maar het zijn wel verhalen die de programmamaker bijblijven. Zoals de echtgenoot wiens vrouw zichzelf en hun twee kinderen ombracht, het verhaal van de Molukse gijzelnemer die Nederland wekenlang in de ban hield of de vrouw die jarenlang werd misbruikt door haar vader. Caroline Huber is vanaf het begin van het programma redacteur bij KRO De Reünie. In De Reünie, verhalen die niet verteld konden worden tekende zij tien van deze verhalen op. De oud-klasgenoten blijven anoniem, zodat zij vrijuit kunnen spreken. De lezer krijgt ook een kijkje achter de schermen van het televisieprogramma: hoe kiest de redacteur een klas en wat zijn de afwegingen om een verhaal al dan niet uit te zenden? Wat hebben mensen met hun leven gedaan en wat heeft het leven met de mensen gedaan. Net als in het televisieprogramma draait het daar om in De Reünie, verhalen die niet verteld konden worden.Caroline Huber (1959) is journalist. Als redacteur en eindredacteur werkte zij mee aan diverse human-interestprogramma’s. Sinds zes jaar is ze researcher bij KRO De Reünie. De Reünie, verhalen die niet verteld konden worden is haar debuut als schrijfster.

Als kabelleggers in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, als boodschappers boven het Kanaal, als speurders in de mijnenvelden van Afghanistan en als redders op de trappen van de Twin Towers: overal stonden dieren de mens bij in zijn strijd tegen de medemens. Bibi Dumon Tak schrijft de historie van oorlogsdieren. De verhalen over de beer Vojtek, die de soldaten helpt met het uitladen van granaten, en over de hond Roselle die twee blinde mensen uit de puinhopen van 9/11 redt; de geschiedenissen van de duif Winkie die melding maakt van een neergestort Brits gevechtsvliegtuig en daarmee alle inzittenden redt en van Simon de kat die in zijn eentje de bemanning van een marineschip op de been houdt; en de missie van Boe en Budge, die op dit moment werkzaam zijn in Irak om getraumatiseerde soldaten te kalmeren. Zij en hun kameraden zijn de helden van dit boek, hoofdpersonen in verhalen van heroïek, toewijding, onverschrokkenheid en trouw. Oorlogsdieren is een monument voor de oeroude verbondenheid tussen mens en dier, een verzameling prachtig geschreven scènes uit zo n honderd jaar krijgsgeschiedenis, waarin de liefde vaak overwint.Bibi Dumon Tak schrijft boeken voor kinderen en voor volwassenen. Laika tussen de sterren was het kinderboekenweekgeschenk van 2006. Ze won voor haar non-fictiewerk drie maal een Zilveren Griffel. In 2007 verscheen haar eerste boek voor volwassenen: Rotjongens. Het leven in de jeugdgevangenis.

Een achtergelaten katje inspireert de bezoekers van een bibliotheek, en steelt de harten van elke dierenliefhebber: het waren dé ingrediënten voor een internationale bestseller. Het aandoenlijke verhaal over Dewey ging de hele wereld over, en overal werden mensen geraakt. Het deed mensen beseffen dat hoe groot alle ongeluk in de wereld ook kan zijn, één positief verhaal bij iedereen een glimlach teweeg kan brengen.Dewey's wereld gaat verder met wat Dewey, de bibliotheekkat zo succesvol maakte: inspirerende, grappige en hartverwarmende verhalen over ondeugende maar onweerstaanbare katten, verteld vanuit het perspectief van 'de moeder van Dewey' bibliothecaresse Vicki Myron. Naast nieuwe verhalen over de avonturen van Dewey, zijn er ook zeven verhalen over andere bijzondere katten en hun eigenaren in het boek gebundeld.

Het betreft hier een dwarsligger, een compleet boek in een handzaam formaat. Een boek dat past in een handtas en zelfs in een broekzak of binnenzak en je overdwars leest. De kwaliteit van de dwarsligger is onmiddellijk herkenbaar: gebonden, een doordachte lay-out en gedrukt op fraai, helder wit en milieuvriendelijk papier.Midas Dekkers staat bekend om zijn unieke en eigenzinnige kijk op mens en dier en om zijn scherpe observaties op de maatschappij. Zoals hij zelf zegt: 'Als je jezelf beter wil leren kennen, moet je de dieren bestuderen.'Bijna dertig jaar lang werd half Nederland op zondag wakker met de gesproken Vroege Vogel-column van Midas Dekkers. Om de twee jaar werden zijn geestige verhalen in boekvorm uitgebracht. Alle beesten bevat de complete verzameling beestenbundels en is door deze compacte vorm nu altijd en overal te lezen.

Adriaan van Dis woonde ruim zeven jaar in Parijs en nog steeds voelt hij zich verbonden met die stad en probeert hij de helft van zijn tijd er door te brengen. Hij huurt er een chambre de bonne, waar een deel van zijn boeken staat en van waaruit hij door de stad wandelt – week in week uit. Hij is er onzichtbaar en verkent wijken waar gewoonlijk geen toeristen komen. Voor hem is Parijs een altijd veranderende stad: gekleurd, verscheurd en vol verborgen geschiedenissen. Hij gaat mee uit boksen met de zoon van zijn werkster uit Sri Lanka, bezoekt het variété met een verlepte danseres, dwaalt met oude getuigen langs beladen adressen en kijkt achter de luiken waar de illegalen werken. Het nieuwe Europa voltrekt zich voor zijn ogen. Van Dis wandelt om het avontuur en doet daarvan verslag in dagboek en verhalen. In Stadsliefde brengt hij het beste bijeen.

De avonturen van Jaap Scholten is een nieuwe serie die het verzamelde werk van Scholtens korte verhalen omvat. Scholten publiceert over het algemeen met grote intervallen. In zijn oeuvre is alles met alles verbonden is en schuren zijn verhalen dicht langs het auto-biografische. De avonturen van Jaap Scholten zijn vooral een bijzondere manier van kijken naar de wereld. Van Tanger tot Horizon CityBehalve een verzameling onverwachte en sprankelend geschreven verhalen is dit boek een persoonlijke mythologie van Jaap Scholten, waarin schrijvers, excentriekelingen en dictators zij aan zij worden opgevoerd.In Sint-Petersburg was hij getuige van de zwaarbewaakte begrafenis van de laatste tsaar aller Russen; in TranssylvaniÙ zocht hij naar beren en wolven en naar de sporen van zijn mysterieuze oudoom Chuck; aan de Amerikaanse oostkust huurde hij een pooierbak om op de thee te gaan bij schrijver J.D. Salinger. En in het voormalige Habsburgse Rijk ging hij de gangen na van bloedgravin ErzsÚbet Bßthory, die meende dat baden in bloed de huid soepel en de geest jong hield.

Dit boek staat vol met verhalen en portretten van dappere jonge vrouwen uit de serie Grenzeloos Verliefd. Zij laten alles achter om hun grote liefde te volgen die in een ver land woont. Het boek gaat verder waar de populaire tv-serie op Net5 ophoudt.Zestien vrouwen en hun partners vertellen over hun romantische avontuur, hoe ze elkaar hebben leren kennen, hoe het is om een relatie te hebben in het buitenland en hoe het nu met ze gaat. Want er is sinds hun vertrek heel wat gebeurd; er zijn huwelijken gesloten, kinderen geboren, bedrijven gestart, er hebben verhuizingen plaatsgevonden en heel veel meer.

De verkiezing van de Gouden PrivÚ-domein maakte ÚÚn ding duidelijk: deze legendarische reeks is nog steeds springlevend en wordt door een groot aantal lezers en verzamelaars gevolgd.Met 22% van de stemmen is Haat is een deugd van Gustave Flaubert gekozen tot Gouden PrivÚ-domein. Dit deel verschijnt in een speciale, vergulde editie. Een aantal veelgezochte PrivÚ-domeintitels dat niet langer leverbaar is, wordt binnenkort herdrukt.Haat is een deugd bevat de correspondentie van Flaubert tussen 1834 en 1880. Het vormt een van de meest ontroerende, tragische, komische en leerzame brievenverzamelingen die er bestaan. Flaubert was van mening dat een schrijver zich in zijn romans en verhalen dient te onthouden van elke persoonlijke mening. Gelukkig voor ons had hij de gewoonte om na zijn dagelijkse 'worsteling met de stijl' geregeldeen of meer brieven te schrijven. Ze bieden een fantastisch inzicht in het leven van een auteur die in zijn schepping overal aanwezig maar nergens zichtbaar wilde zijn.

Testament van een bijzonder levenElisabeth Holdsworth werd kort na de Tweede Wereldoorlog geboren in Middelburg. Zij is de laatste nog levende nazaat van een van de belangrijkste Nederlandse families, de familie De Rijke-Nassau. Haar tante werkte als hofdame voor koningin Wilhelmina, haar peetoom was prins Bernhard. Elisabeth groeide op in een adellijk milieu in een Zeeland dat was aangetast door de verschrikkingen van de oorlog. Ze maakte de watersnoodramp van 1953 mee. Haar moeder overleefde concentratiekamp Dachau, maar was gebroken. In een poging hun gezin bij elkaar te houden, verhuisden ze naar Australië. Die beslissing bleek het begin van het dramatische einde van een grootse familie.Zij die na ons komen zijn de memoires van een bijzondere vrouw. Elisabeth Holdsworth is essayist, dichter en auteur. Haar korte verhalen werden onder andere gepubliceerd in Best Australian Essays. Holdsworth verhuisde in 1959 met haar ouders naar Australië. Ze had een lange carrière bij het Ministerie van Defensie.

‘Maar waarom wil je tegen mensen beschermd worden?’, vraagt ze. ‘Ik vertrouw ze niet meer.’ ‘Mij ook niet?’ ‘Jou wel, anders zou ik je dit niet allemaal vertellen. Het punt is dat ik niet ben zoals andere mensen. Ik heb zelf ontdekt dat ik een vorm van autisme heb. Daarom krijg ik nu op school ook begeleiding. Zo leer ik ermee om te gaan. Vroeger bestond er een stenen wand tussen mij en andere mensen. Nu is het een glazen wand geworden (…).’ Sommige leerlingen hebben het moeilijk op school. Ze zijn bijvoorbeeld druk in hun hoofd, zien dingen die andere kinderen niet zien of maken moeilijk contact. Goede begeleiding kan ervoor zorgen dat deze leerlingen met plezier naar school gaan en deze met succes afmaken. Hierdoor krijgen ze meer kansen om later zelfstandig aan de maatschappij deel te nemen. In Gewoon, maar dan anders staan de openhartige verhalen van deze leerlingen en hun begeleiders - verhalen over gewone kinderen die speciaal zijn.

Toneel is vluchtig. Als het doek gevallen is, is het weg. Wat rest zijn een paar foto's, naar zweet stinkende kostuums, recensies en sterke verhalen. Een boek schrijven over een toneelspeler is een hachelijke onderneming, een boek over Joop Admiraal is zo mogelijk nog idioter. Hij was 'uniek', had iets ongrijpbaars, was 'met geen pen te beschrijven'. Maar zweverigheid en romantisch gedoe, daar moest Joop niks van hebben.'Ik zie er niet uit als een acteur', zei hij over zichzelf, 'alleen op het toneel gebeurt er iets met me'. Wat er precies gebeurde zal niemand ooit weten. Wel wat het opleverde. Als er twee mensen het toneel opkwamen keek je naar hÚm. Als er zeventien acteurs opkwamen keek je ¾¾k naar hem. Met de voorstelling 'U bent mijn moeder', waarin hij zowel zichzelf als zijn dementerende moeder speelde, schreef hij theatergeschiedenis.In dit boek volgen we het bijzondere leven van Joop Admiraal, vanaf zijn debuut bij de Nederlandse Comedie in 1959 tot aan zijn onverwachte dood in 2006.

In dit persoonlijke boek maakt Westerman de balans op van zijn belevenissen als correspondent. Aan de hand van grote en kleine gebeurtenissen en met humor laat hij zien hoe Amerika zich heeft ontwikkeld. Hij schrijft over zijn ontmoetingen met presidenten, met de arbeiders van een bommenfabriek maar ook met de bejaarde leidster van een orgasmecursus. Over de buitenlandse politiek van de supermacht, de tomeloze prestatiedrang van zijn burgers, over hun sterke geloof in God en ook in complotten en vliegende schotels. In alle staten schetst een pakkend en kritisch beeld van een wilskrachtig en wispelturig land dat op het toppunt van zijn macht staat. Voor drie stukken gestolen pizza levenslang de bak in. Three strikes, you're out! Holy Land-themapark: vier keer per dag sterft Jezus Christus aan het kruis - komt dat zien! Amerika geeft meer geld uit aan defensie dan alle andere landen in de wereld bij elkaar - het Romeinse Rijk was er niets bij.'Max Westerman maakt school met zijn participerende verslaggeving.' Esquire'De correspondent krijgt alom lof toegezwaaid voor zijn eigenzinnige berichtgeving. Terwijl veel collega.s zich uitsluitend lijken op te houden rond het Witte Huis reist Westerman geestdriftig het land in op zoek naar het originele verhaal dat de Amerikaanse levensstijl typeert of juist volledig indruist tegen de heersende fatsoensregels.' GPD-kranten 'Op papier is Westerman dezelfde als we van televisie kennen. Als geen ander is hij in staat in compacte vorm een spannend verhaal te vertellen, voorzien van een aangenaam ironische ondertoon. Hij verstaat de kunst om zware verhalen lichtvoetig te vertellen en luchtigheid op een intelligente manier in beeld te brengen en te verwoorden.' Het Parool'Zijn nu ex-collega's zijn op z'n minst door Westerman ge´nspireerd [.] Een lichtend voorbeeld.' NRC Handelsblad'HÚt symbool van de nieuwe tv-journalistiek.' KRO Magazine

Toen orkaan Katrina op 29 augustus de stad New Orleans bereikte, was het reeds te laat voor hen die zich niet in veiligheid konden brengen: hulp van de overheid bleef uit, en zou pas na weken - nadat zowel nationale als internationale druk werd uitgeoefend - op gang komen: het regime van George W. Bush had andere prioriteiten dan de veelal arme, zwarte inwoners van New Orleans te hulp te schieten bij deze ramp van ongekende omvang. Het resultaat van deze tragedie betekende duizenden doden, hele gemeenschappen werden weggevaagd, grote delen van New Orleans werden vernietigd. De slachtoffers van New Orleans leven tegenwoordig verspreid over Amerika, ver weg van de huizen die ze moesten verlaten, en moeten in een vreemde omgeving een nieuw leven zien op te bouwen.In dit boek zijn hartverscheurende verhalen verzameld van mannen en vrouwen die Katrina overleefden, en die de veerkracht tonen van mensen die aan de onderkant van de samenleving leven, maar het zijn ook verhalen die een land laten zien dat nog altijd verscheurd wordt door economische en raciale spanningen en belangen.

Een waar gebeurd verhaal. Anthonie Wurth (1967) is ondernemer en doet zaken in China en werkt in Nederland als bedrijfs-trainer. Samen met zijn vrouw Monique draagt hij de last van een eigen bedrijf en een druk gezin van drie jonge kinderen. Tijdens een van zijn businesstrips naar Australië en China wordt hij na aankomst in Shanghai ontvoerd door de Chinese autoriteiten op verdenking van het virus N1H1, de Mexicaanse griep. Hij ervaart aan den lijve wat het is om in Chinese quarantaine geplaatst te worden. Volledig beroofd van al zijn vrijheid beseft hij dat hij al veel eerder “gevangen” zat.<br/><br/>Biografie:<br/>Anthonie Wurth (geboren op 26 mei 1967) behaalde na zijn Havo-diploma op zeer jonge leeftijd zijn HTS-diploma. Daarna legde hij zich volledig toe op zijn hobby: judo. Wurth wilde in die sport het allerhoogste niveau bereiken. Om zich voor te bereiden op het wedstrijdjudo ging hij als 18-jarige alleen naar Japan. In 1991 werd hij Europees kampioen en een jaar later, tijdens de Olympische Spelen in Barcelona, behoorde hij tot de beste judoka’s.<br/><br/>Gefascineerd door de discipline in de topsport, begon hij in 1993 zijn eigen consultancybedrijf. Van zijn hand verschenen vele teksten en werkboeken, die het bedrijfsleven voldoende inspiratie geven om de juiste weg naar de top te volgen. Na het behalen van zijn MBA-diploma (in 2002) vond Wurth dat het juiste moment was aangebroken om zijn tien jaar ervaring als consultant in het bedrijfsleven te vergelijken met tien jaar topsportervaring. Als beroepspresentator inspireerde hij sindsdien menig toehoorder met zijn prikkelende vergelijkingen.<br/><br/>Samen met zijn vrouw Monique draagt Anthonie Wurth de last van een eigen bedrijf en een druk gezin met drie jonge kinderen.<br/><br/>Aangetrokken door waargebeurde verhalen met een boodschap debuteerde hij in 2009 met Opgesloten in Shanghai. Tijdens een van zijn businesstrips naar Australië en China wordt hij, na aankomst in Shanghai, ontvoerd door de Chin

Mijn zoon houdt niet van mijHet emotionele relaas van een bezorgde moederJe hebt voor het eerst je zoon in je armen. Vol bewondering kijk je naar je pasgeboren kind. Je droomt over later als je zoon groot genoeg is om samen de wereld te ontdekken. Nooit had je toen kunnen bedenken dat dat kleine wonder je later alleen maar ellende zal bezorgen. In ‘Mijn zoon houdt niet van mij’ beschrijft een moeder haar verhaal over de verstoorde relatie met haar verslaafde zoon. Niets mooie dromen over later, alleen maar ellende, elke dag.Margitta de Bruin (1959) is moeder van twee zoons, maar woont alleen met haar kleine yorkshire terrier. Met haar oudste zoon heeft ze geen contact meer en haar jongste zoon woont in een gezinsvervangend tehuis. Margitta leest graag waargebeurde verhalen in de warmte van de zon. Houdt van lekker eten en gezelligheid om haar heen. ‘Mijn zoon houdt niet van mij’ is het eerste boek van Margitta.

Van Kutjebroek tot Grote Spleet trekt het team van 'man neukt rond' door het land op zoek naar geile verhalen. Nooit gedacht dat er zulke spannende dingen kunnen gebeuren in de lage landen. Verrassende beelden dus van amateurs uit Nederland en Vlaanderen. Verfrissend.

Zoey heeft meer dan genoeg van haar saaie echtgenoot, en zoekt haar gerief bij de schoonmaker. Dyanna en haar man zitten in een relatiedipje. Om er weer bovenop te komen roepen zij de (lichamelijke) hulp in van een collega. Vijf verhalen over stelletjes, sleur en geile oplossingen...

Vijf geile verhalen, uit het dagelijks leven: Nikki redt haar relatie via een triootje. Keiran heeft zijn buurvrouw staan begluren en krijgt straf. Bill doet het met z’n schoonzus. Rhylee’s man gaat op reis met zijn minnares, dus neemt zij wraak. Sophie wordt gehypnotiseerd door haar therapeut.

Denis Avey, een dappere jonge Britse soldaat, vecht in de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika. Daar wordt hij in 1944 krijgsgevangen genomen. In het werkkamp in Duitsland waar hij terechtkomt, werkt hij zij aan zij met gevangenen uit het nabijgelegen Auschwitz. Denis is geschokt door de verhalen die hij van hen hoort en voelt het als zijn plicht er met eigen ogen kennis van te nemen en de wereld ooit zijn verhaal te kunnen vertellen.Denis vat het gewaagde plan op van kamp te wisselen met een jonge joodse gevangene uit Nederland. Gekleed in diens smerige gestreepte kampkleding met gele ster loopt hij tussen andere gevangenen onder de poort met Arbeit Macht Frei Auschwitz binnen, niet wetende wat hem te wachten staat en of ze elkaar ooit weer zullen zien.