De geliefde Volkskrant-columns van 'reserve-Bril' nu gebundeldVanaf de vroege zomer van 2008 tot het einde van dat jaar verving Ronald Giphart met grote regelmaat columnist Martin Bril, op diens verzoek. Mijn vrouw & andere stukken bevat de beste van deze veelgeprezen columns.Brils prominente plek op 'de Voorkant' van de Volkskrant werd door zijn vervanger op geheel eigen wijze ingevuld. Giphartiaanse onderwerpen als vriendschap en liefde, ziekte en dood, voetbal en koken, gezinsleven en groepsgedrag, religie en politiek trekken voorbij in prachtige columns die lezen als korte verhalen.Uit alle stukken blijkt Gipharts stilistische lenigheid en zijn talent om te verrassen, vermaken en ontroeren.De auteur voegde bovendien gratis bonusmateriaal toe.Over de auteurRonald Giphart (1965) debuteerde met Ik ook van jou. Daarna volgden romans als Giph, Phileine zegt sorry, Ik omhels je met duizend armen en Troost. Zijn novelle Gala, Boekenweekgeschenk 2003, verscheen in een recordoplage. Vorig jaar verscheen zijn leerrijke culinaire leesboek Keukenprins.Van Gipharts boeken zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht en drie van zijn titels werden met succes verfilmd.

In januari 1984 verscheen het eerste nummer van Lift - een tijdschrift dat begon met het publiceren van verhalen en gedichten, maar allengs haar brandpunt verlegde naar het achterliggende schrijfproces. Uiteindelijk zou dit alles uitmonden in het Tijdschrift Schrijven, dat inmiddels Schrijven Magazine heet.Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het enige schrijftijdschrift van Nederland nam Schrijven-redacteur Chris Lembeeckx de metershoge tijdschriftstapel door en stelde een unieke compilatie samen van artikelen over schrijfgereedschap, -techniek, -kwesties en genres, aangevuld met interviews van (destijds) beginnende auteurs als Tommy Wieringa, DÚsanne van Brederode en Abdelkader Benali. Met tal van essays en beschouwingen over het schrijfvak - van columns schrijven met Martin Bril tot leren van kritiek door Karel Glastra van Loon.

In vijftien autobiografische essays kijkt Jaap van Heerden terug op kwesties die hem de afgelopen decennia hebben beziggehouden. Kwesties op het grensvlak van psychologie en filosofie vaak, die hij aansnijdt in even puntige als relativerende betogen. Maar Van Heerden begeeft zich even gemakkelijk op het terrein van de letterkunde en de cultuurkritiek.Zijn fascinaties vinden hun oorsprong in eenvoudige vragen. Waarom verontschuldigen mensen zich tegenover wildvreemden als ze op de verkeerde verdieping uit de lift stappen? Strekt de goddelijke genade zich ook uit tot buitenaardse wezens? Moeten we ons schuldig voelen aan de vervolging van de eerste christenen in het oude Rome, of kunnen we dat met een gerust hart aan de Italianen overlaten? Waarom verzet de wetenschap zich tegen de reïncarnatietherapie?De vijftien essays van Fascinaties vormen een bescheiden intellectuele autobiografie. Scherpzinnige en opgewekte proeven van retrospectie in kristalhelder proza. ‘Het zit zo,’ noteerde Martin Bril in 2007, ‘Jaap van Heerden is de beste schrijver van Nederland.’Jaap van Heerden is hoogleraar in de psychologie aan de Universiteit van Maastricht. Tot zijn bekendste bundels behoort Wees blij dat het leven geen zin heeft, waarvoor hij de Dr. Wijnaendts Franckenprijs ontving.De beschouwingen in deze bundel verschenen eerder in amc Magazine.

Helaas geen beschrijving

Klik hier voor productinformatie

In de zomer van 2008 hoorde Martin Bril dat hij kanker had. Het weerhield hem er niet van door te gaan met schrijven en met het maken van zijn boeken. Nederland leefde mee met Bril, die af en toe verslag deed van zijn toestand. Soms indringend of ernstig. Soms melancholiek. Vaker met humor. Maar altijd vol met zijn meesterlijke observaties van de mensen en dingen die op zijn pad bleven komen, ook in het ziekenhuis of tijdens het lezen van een bijsluiter.Bril ging de ziekte te lijf zoals een schrijver dat doet: met zijn pen. Hij schreef brieven, verslagen, gedichten en e-mails aan vrienden, bekenden, artsen, en soms aan zichzelf.Het evenwicht is Brils unieke, hoogstpersoonlijke verslag van zijn ziekte. Maar het is veel meer dan dat. Uit de enorme hoeveelheid materiaal maakte zijn vrouw Anneke een prachtige selectie, afgewisseld met de schitterende columns die Bril tijdens zijn ziekte voor de Volkskrant bleef schrijven.Het evenwicht is het ultieme bewijs van Martin Brils schrijverschap. Het is een literair document van grote waarde.Martin Bril overleed op 22 april 2009. Hij was de grootste en populairste columnist van zijn generatie. Honderdduizenden lezers begonnen jarenlang hun dag met de Volkskrant-column van Martin Bril.

Wie van Frankrijk houdt, kan niet om hem heen: Napoleon Bonaparte. Al ruim honderdtachtig jaar dood, en toch is hij nog overal. Martin Bril maakte vier jaar geleden kennis met Napoleon toen hij Corsica bezocht. Daarna las hij een paar boeken over de Franse keizer en ineens was hij Napoleon-gek. Zoals altijd als hij zijn verbeelding wil voeden, ging Bril vervolgens op pad. Hij bezocht slagvelden, archieven, monumenten en musea, in Frankrijk, Oostenrijk, TsjechiÙ, BelgiÙ en Nederland. De kleine keizer vertelt niet alleen het verhaal van Napoleon, maar ook het verhaal van een passie. Het is geen geschiedenisboek, eerder een récit anecdotique, zoals de Fransen dat noemen. Het beschrijft deskundig de slag bij Waterloo, en in de vorm van een reisverhaal de aanloop naar die beroemde slag, van Cannes via Grenoble naar de hoofdstad. Het behandelt zwierig de aanwezigheid van de keizer in het hedendaagse Parijs, maar gaat ook in op Napoleons bezoeken aan Nederland en de sporen die die hebben nagelaten.Voor Bril zijn het humeur en de eetlust van de keizer net zo belangrijk als de iconografie van het Empire en de finesses van het krijgsbedrijf. Hij vertelt over de paarden van Napoleon, maar ook over het gebit van zijn eerste vrouw, de boezem van zijn tweede en de tranen van zijn geheime vrouw. Hij banjert door de sneeuw in Wenen, surft nachtenlang op internet en bezoekt in de brandende hitte bij Waterloo volwassen mannen die soldaatje spelen. De kleine keizer is een persoonlijk boek, over een ondoorgrondelijke figuur, over eenzaamheid, over de dwaasheid van de geschiedenis en de troost van de petite histoire, over Frankrijk, toen en nu.

De liefde is het mooiste onderwerp dat er is. Trouw, huwelijkse sleur, verliefdheid, seks, overspel, lust, ware liefde, kalverliefde, ongeremde geilheid - het is allemaal op straat te zien, voor wie goed kijkt. In Het leed dat liefde heet bundelt Martin Bril zijn mooiste observaties van de liefde in al haar verschijningsvormen: een verliefd stelletje in een restaurant, een echtelijke ruzie, een weekendje weg zonder de kinderen, een overspelige moeder, een huwelijksreportage in Zeewolde, een vrouw die haar man betrapt op overspel door een sms'je te lezen, een jongeman die zijn vriendin een roos aanbiedt, een ontmoeting tussen oude geliefden, een eenzame vrouw in avondtoilet, 's ochtends vroeg op straat, en een zoenend stel op de Dam.Het leed dat liefde heet staat bol van de tijdgeest, maar tegelijkertijd zijn de verhalen zeer herkenbaar. De beelden die Martin Bril te voorschijn tovert zijn klassiek, en zijn pen is scherp, hilarisch en vol mededogen. De liefde is hard, maar ook ontroerend en om te lachen.

'Rokjesdag is die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen. Tot zover de definitie waarop ongetwijfeld het een en ander valt af te dingen, maar daar heb ik geen zin in, sterker nog: het is een prachtige definitie.De Van Dale noteert onder rokjesdag: zie bloesjesdag. Zo kan ik het ook. Snel naar bloesjesdag en daar treffen we deze: eerste warme lentedag (waarop de vrouwen voor het eerst in hun bloesje op straat lopen).Tja.Ik vind mijn eigen definitie beter. En ik ben niet eens een billenman. Ook geen tietenman trouwens. Dus dat heeft er niets mee te maken. Wat mijn definitie zo mooi maakt is de toverslag.'In 1996 schreef Martin Bril voor het eerst over rokjesdag. Zoals hij erover schreef, kon niemand het.Rokjesdag is het eigenlijke begin van de lente, het is een optimistische dag. In dit boek zijn Martin Brils mooiste stukken over de lente opgenomen, over de ontluikende natuur, over parken en terrassen, over zingende vogels en open auto's, en natuurlijk over rokjesdag zelf, de dag die door toedoen van Martin Bril zelfs Van Dale haalde. Over de auteurMartin Bril (1959-2009) schreef jarenlang een van de meestgelezen columns in Nederland, eerst in Het Parool, vanaf 2001 in de Volkskrant. In Vrij Nederland schreef hij het wekelijkse feuilleton Evelien, waarvan ook een succesvolle televisieserie werd gemaakt.Hij publiceerde tientallen boeken, die in de loop der tijd steeds succesvoller werden en die de laatste jaren steevast uitgroeiden tot bestsellers. In 2009 ontving Bril de Bob den Uyl-prijs voor zijn veelgeprezen boek De kleine keizer over het leven van Napoleon en Brils fascinatie voor hem.

In 24 aanstekelijke verhalen beleeft de lezer de aandoenlijke en humoristische martelgang van een vader in wording. Martin Bril beschrijft zijn belevenissen van de laatste weken voorafgaand aan de geboorte van 'de kleine' tot het eerste tandje.Het hele scala aan emoties, van totale ontreddering tot diep geluk, komt aan bod.Het lezen van dit boekje is dÚ voorbereiding op het vaderschap: er kan geen zwangerschapsgymnastiek tegenop!

Blauw is de kleur van een KLM-stewardess die op een grauwe zondagmiddag de deur van haar woning achter zich dichttrekt en met haar blauwe rolkoffertje richting tramhalte gaat. Blauw is de kleur van Albert Heijn, en blauw is de kleur van het parkeren. Blauw is de kleur van alle straatnamen, van alle borden die in ons land de weg wijzen en van de stangen en handvatten in de tram. Blauw is de kleur van Yves Klein - de kunstenaar die zelfs een heel eigen blauw had, een ongeÙvenaard diep en gloeiend blauw, de enige kleur waarmee hij werkte. Blauw is de kleur van een periode van Picasso, de kleur van de VVD en de kleur van het touwtje aan een tampon. Blauw. Blauw is een kleur die overal is, en veel kan betekenen, maar bovenal is blauw de kleur van mooi weer en de kleur van beweging: de lucht in, het land in. Maar dat andere blauw, het blauw van de blues, is dan nooit ver weg. In Schitterend blauw heeft Martin Bril verhalen samengebracht waarin de kleur blauw in allerlei facetten centraal staat.

Wie aan Chabot denkt, denkt aan beweging. Door zijn strenge, zwarte bril sprankelt en een tomeloze energie en verbeelding, die behalve in zijn verhalen zijn vastgelegd in zijn poÙzie. Bart Chabot schreef over een periode van zevenentwintig jaar veertien dichtbundels.De Bril van Chabot is een bloemlezing uit dit sprankelende oeuvre en wie anders dan Martin Bril is de aangewezen persoon om deze keuze te maken? Bril koos met zijn brein en met zijn hart. De Bril van Chabot is daarmee behalve de Chabot van Bril, de Chabot voor iedereen. 'Bart Chabot is een man met vele gezichten, en bekend bij menigeen. Maar zijn echte gezicht bevindt zich in zijn poÙzie - en veel te weinig mensen weten dat. Dat is jammer, want de gedichten van Bart Chabot zijn verrassend intiem, buitengewoon geestig en uitzonderlijk leesbaar. Bekend van tal van andere zaken, moet toch worden vastgesteld dat Chabot eerst en vooral dichter is, en een dichter eerste klas.' - Martin Bril

'Het was er beslist het weer niet voor, maar ik had ineens ontzettend behoefte aan sandalen. Het doel was trouwens niet zomaar sandalen, maar sandalen van Heidi Klum, knalrood met kekke gespen.''Het sneeuwde behoorlijk toen de hond en ik de reis aanvingen. Voor de gelegenheid had ik mijn oranje Unox-muts opgezet. De radio had net melding gemaakt van een totale ontwrichting van het openbare leven. Maar wij hadden slechts een korte wandeling voor de boeg - zelfs als er in vijf minuten een ton sneeuw in onze straat viel, gingen we het halen. Al viel er tien ton, dan nog zou Heidi ons erdoorheen slepen, we hoefden alleen maar aan haar op snowboots te denken, haar trotse zitvlak metronomisch heen en weer schuddend in een rode skipantalon. Zelfs de hond werd er warm van; dartel als een lam sprong ze voor me uit.De sneeuw kraakte intussen onder mijn voeten.'In Donkere dagen heeft Martin Bril zijn mooiste winterverhalen bijeengebracht. Hij schrijft over de typisch Nederlandse omgang met de grillen van het koude seizoen. De duizenden kilometers file als gevolg van een beetje sneeuw. De verschillende tinten grijs van de Hollandse winterlucht. Opa's en oma's in fleurige wintersportjacks. Hij verbaast zich over het wereldkampioenschap snert koken en geniet van de in elkaar versmolten gehandschoende handen van verliefde tieners.Donkere dagen is een schitterende verzameling verhalen, uitgegeven in de nu al legendarische en succesvolle gebonden Bril-reeks.

Het is het verhaal van een vriendschap die cirkelt rond drugs en de muziek van The Beatles. In een directe, levendige stijl, vertelt debutant Philip Huff een klassiek coming-of-age-verhaal op de hartenklop van de eenentwintigste eeuw.Over de auteur Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Tijdens zijn studententijd reed hij Martin Bril rond door het land. Hij debuteerde in 2008 met een verhaal in De Gids, en publiceerde in Passionate, Hollands Diep en Hollands Maandblad.

‘Rokjesdag is een wonderlijke dag. Als bij toverslag zijn de straten ineens gevuld met blote benen. Het wonder is dat de bijbehorende dames hierover van tevoren geen overleg hebben gevoerd. Er is ook geen oproep op televisie geweest, of een speciaal radiobericht.Ze voelen aan dat het kan.Vrouwen en hun gevoel, er is veel over gezegd. Veel onzin ook, door de eeuwen heen. Maar dat ze feilloos aanvoelen wanneer ze met blote benen onder een rokje, rok, jurk of kniebroek de deur uit kunnen, is een ding dat zeker is. In vergelijking met hen zijn mannen gevoelloze wezens.’In 1996 schreef Martin Bril voor het eerst over rokjesdag. Zoals hij erover schreef, kon niemand het.Rokjesdag is het eigenlijke begin van de lente, het is een optimistische dag. In dit boek zijn Martin Brils mooiste stukken over de lente opgenomen, over de ontluikende natuur, over parken en terrassen, over zingende vogels en open auto’s, en natuurlijk over rokjesdag zelf, de dag die door toedoen van Martin Bril zelfs Van Dale haalde.

In "Fokke & Sukke kunnen het niet alleen" schrijven 100 'Bekende en Minder Bekende Nederlanders' een verhaal bij een Fokke & Sukke cartoon. Bijdragen van:Aaf Brandt Corstius, Abdelkader Benali, A.F.Th. van der Heijden, Arno Akkermans, Arnold Heertje, Bart de Koning, Bart Vos, Bas Haring, Beatrijs Smulders, Bert van der Veer, Birgit Donker, Boris Veldhuijzen van Zanten, Bregje Holleman, Cisca Dresselhuys, Claudia de Breij, Daan Remmerts de Vries, Ed van Eeden, Eibert Tigchelaar, Erwin Mantingh, Ewoud Sanders, Florentine Pel, Francisco van Jole, Frits van Oostrom, Gertjan Wallinga, H.J.A. Hofland, Hafid Bouazza, Hans Beerekamp, Har Brok, Heleen Mees, Henk Kraima, Henk Leegte, Henk Westbroek, Herr Seele, Jaap Noorda, Jack Nouws, Jacques Klöters, Jan Stroop, Jan Willem Nienhuys, Jasper Teulings, Jeroen van Baaren, Jeroen Visser, Johannes van Dam, Joris Luyendijk, Jort Kelder, Joyce Roodnat, Judith Eiselin, Jum Festen, Kas Stuyf en Nils Adriaans, Kim Holland, Lex Runderkamp, Lieven Cornelis, Louise Cornelis, Luberto van Buiten, Maarten Doorman, Maarten Raven, Maarten van Dijk, Mai Spijkers, Marcel Hulspas, Marco van Weely, Marijke van Ewijk, Mart Smeets, Martin Bril, Martin Schneider, Martin van Waardenberg, Matthijs van Nieuwkerk, Max de Bruijn, Melle Daamen, Merel KindtMichel Khalifa, Mickey Huibregtsen, Nick Freand Jones, Nico ter Linden, Patrick van der Gronde, Paul Steenhuis, Paul van Dam, Pierre Vinken, Pierre Wind, Pieter Hilhorst, Pieter Steinz, Remko Delfgaauw, Rengert Elburg, Rik Maes, Robbert Diijkgraaf, Robert Carsouw, Rogier Proper, Ronald Giphart, Ronald Plasterk, Sacha de Boer, Steven Vervaat, Stine Jensen, Sunny Bergman, Theo van Gogh, Thomas van Luyn, Tom Rooduijn, Ton Elias, Vic van de Reijt, Wessel van Diepen, Wilfried de Jong, Willem Kuiper, Wim de Bie en Youp van ‘t HekMen is gevraagd te associëren bij een door Reid, Gelijnse & Van Tol speciaal voor hen uitgekozen cartoon. De cartoon staat bij ieder verhaal afgedrukt.

In januari 1984 verscheen het eerste nummer van Lift ? een tijdschrift dat begon met het publiceren van verhalen en gedichten, maar allengs haar brandpunt verlegde naar het achterliggende schrijfproces. Uiteindelijk zou dit alles uitmonden in het Tijdschrift Schrijven, dat inmiddels Schrijven Magazine heet.Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het enige schrijftijdschrift van Nederland nam Schrijven-redacteur Chris Lembeeckx de metershoge tijdschriftstapel door en stelde een unieke compilatie samen van artikelen over schrijfgereedschap, -techniek, -kwesties en genres, aangevuld met interviews van (destijds) beginnende auteurs als Tommy Wieringa, Désanne van Brederode en Abdelkader Benali. Met tal van essays en beschouwingen over het schrijfvak ? van columns schrijven met Martin Bril tot leren van kritiek door Karel Glastra van Loon.

A guide to all of the plays of Martin Crimp. For a decade, Martin Crimp has been in the vanguard of new writing for the British stage. His main stage plays include Dealing with Clair, The Treatment, Attempts on Her Life, The Country, and Cruel and Tender, with his 1997 masterpiece, Attempts on Her Life,arguably being one of the best plays of the past quarter century. Bythe author of the landmark study of contemporary British drama, In-Yer-Face Theatre, this is the first study of Martin CrimpÂ’s work for stage and radio. Arguing that Crimp is one of the most acute satirists of contemporary British society, Aleks Sierz provides an accessible and fascinating account of the playwrightÂ’s work.As well as an account of each of CrimpÂ’s plays and an analysis of hisoeuvre, the volume includes a wide-ranging interview with Crimp himselfand interviews with all the key directors responsible for staging hiswork, including Sam Walters, Katie Mitchell, James Mcdonald and LindsayPosner.

In Fokke Sukke kunnen het niet alleen schrijven 100 Bekende en Minder Bekende Nederlanders een verhaal bij een Fokke Sukke cartoon. Bijdragen vanAaf Brandt Corstius Abdelkader Benali A.F.Th. van der Heijden Arno Akkermans Arnold Heertje Bart de Koning Bart Vos Bas Haring Beatrijs Smulders Bert van der Veer Birgit Donker Boris Veldhuijzen van Zanten Bregje Holleman Cisca Dresselhuys Claudia de Breij Daan Remmerts de Vries Ed van Eeden Eibert Tigchelaar Erwin Mantingh Ewoud Sanders Florentine Pel Francisco van Jole Frits van Oostrom Gertjan Wallinga H.J.A. Hofland Hafid Bouazza Hans Beerekamp Har Brok Heleen Mees Henk Kraima Henk Leegte Henk Westbroek Herr Seele Jaap Noorda Jack Nouws Jacques Klters Jan Stroop Jan Willem Nienhuys Jasper Teulings Jeroen van Baaren Jeroen Visser Johannes van Dam Joris Luyendijk Jort Kelder Joyce Roodnat Judith Eiselin Jum Festen Kas Stuyf en Nils Adriaans Kim Holland Lex Runderkamp Lieven Cornelis Louise Cornelis Luberto van Buiten Maarten Doorman Maarten Raven Maarten van Dijk Mai Spijkers Marcel Hulspas Marco van Weely Marijke van Ewijk Mart Smeets Martin Bril Martin Schneider Martin van Waardenberg Matthijs van Nieuwkerk Max de Bruijn Melle Daamen Merel KindtMichel Khalifa Mickey Huibregtsen Nick Freand Jones Nico ter Linden Patrick van der Gronde Paul Steenhuis Paul van Dam Pierre Vinken Pierre Wind Pieter Hilhorst Pieter Steinz Remko Delfgaauw Rengert Elburg Rik Maes Robbert Diijkgraaf Robert Carsouw Rogier Proper Ronald Giphart Ronald Plasterk Sacha de Boer Steven Vervaat Stine Jensen Sunny Bergman Theo van Gogh Thomas van Luyn Tom Rooduijn Ton Elias Vic van de Reijt Wessel van Diepen Wilfried de Jong Willem Kuiper Wim de Bie en Youp van lsquot HekMen is gevraagd te associren bij een door Reid Gelijnse Van Tol speciaal voor hen uitgekozen cartoon. De cartoon staat bij ieder verhaal afgedrukt.

Op een dag worden zes vrienden door een medewerker van de gevangenis in Scheveningen uitgenodigd om 'binnen' een potje te voetballen tegen wat kruimeldieven en tasjesrovers. Ze twijfelen, maar doen het. Eenmaal binnen staan ze op het veldje oog in oog met Nederlands ergste misdadigers, onder wie de schietgrage overvaller Appie A., seriemoordenaar Willem van E. en Martin C., de moordenaar van de 13-jarige Sybine Jansons. Dan zien ze wie er op doel staat. Ongelofelijk: de moordenaar van Pim Fortuyn.In het titelverhaal 'Schieten op Volkert van der G' beschrijft Hugo Borst deze bizarre wedstrijd.Borst - die volgens de auteurs van het boek Meer dan de feiten samen met Martin Bril, Joris Luyendijk, Geert Mak en Annejet van der Zijl tot de beste literaire non-fictieauteurs van Nederland behoort - verzamelde in dit boek zijn beste voetbalverhalen en voegde er nieuwe aan toe.Of het nu een geheime tenniswedstrijd tussen Van Basten en Richard Krajicek betreft of het moment waarop een Amsterdamse profvoetballer opbiecht hoe hij wegens cokehandel werd veroordeeld tot gevangenisstraf; de spanning is om te snijden, het drama nooit ver weg.'Die Borst kan schrijven, on-ge-lo-fe-lijk goed schrijven' - Martin Ros

ROCK-‘N-ROLL IS EEN.NEDERLAND IS TWEE. SCHRIJVEN OVER ROCK-‘N-ROLL IS IETS HEEL ANDERS EN SCHRIJVEN OVER ROCK-‘N-ROLL IN NEDERLAND IS ONBEGONNEN WERK. MAAR JOHN SCHOORL DOET HET, EN HOE! HIJ SCHRIJFT ALS DE ROCK-‘N-ROLL ZELF - DE MUZIEK SWINGT EN DENDERT DOOR IN IEDER WOORD DAT HIJ SCHRIJFT. –MARTIN BRILHET NEDERLAND VAN NU IS EEN LAND VOL MUZIEK, DIE OVERAL VANDAAN IS GEKOMEN. NOEM EEN STROMING, EEN SUBCULTUUR, EEN LANDSEIGEN GENRE - ALLES LIJKT IN NEDERLAND TE

[1e druk]. Vormg.: Yuri Jansen. Jaarlijks verschijnende bookazine. Honderden pagina's met vele glossy foto's en reportages van A tot R; een jaaroverzicht, seks en de bladen, differente denkers, rampenfonds, recessie, Leefbaar in Rotterdam, globalisering, etc. Verschillende interviews met o.a. Gerard Spong, Hafid Bouazza, en bijdragen van o.a. Clark Accord, Herman Brusselmans, Martin Bril, Erik van Lieshout, Lydia Rood, Ronald Giphart en Karel Glastra van Loon. Mooi exemplaar. // Tijdschrift / M

Evelien van Brakem is gelukkig. Ze is getrouwd, ze heeft twee leuke dochters en een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Ze hoeft niet te werken en ze heeft geen klachten over haar figuur. Toch is geluk een precaire zaak. Hoe soepeler het leven, hoe makkelijker de lijntjes breken. Je man kan een hartinfarct krijgen, je moeder kan overlijden, je kunt verliefd worden op de verkeerde heel onhandig als je toch al getrouwd bent -, je kunt nieuwe vriendinnen maken die alleen maar hun ellende over je uitstorten.Minstens zo erg zijn het mislukte weekendje, de wasmachine die het begeeft en de eindeloze vragen van de kinderen waar je geen antwoord op hebt.Nieuwe avonturen van Evelien is het tweede deel van de Evelien- serie. Het is net als het eerste deel een roman in korte episodes; een soap, maar dan op papier: luchtig, schrijnend, herken- baar en meeslepend.Martin Bril (1959) is schrijver en columnist van de Volkskrant. Over Evelien bericht hij wekelijks in Vrij Nederland.De tel

Rokjesdag is een wonderlijke dag. Als bij toverslag zijn de straten ineens gevuld met blote benen. Het wonder is dat de bijbehorende dames hierover van tevoren geen overleg hebben gevoerd. Er is ook geen oproep op televisie geweest, of een speciaal radiobericht. Ze voelen aan dat het kan. Vrouwen en hun gevoel, er is veel over gezegd. Veel onzin ook, door de eeuwen heen. Maar dat ze feilloos aanvoelen wanneer ze met blote benen onder een rokje, rok, jurk of kniebroek de deur uit kunnen, is een ding dat zeker is. In vergelijking met hen zijn mannen gevoelloze wezens. In 1996 schreef Martin Bril voor het eerst over rokjesdag. Zoals hij erover schreef, kon niemand het. Rokjesdag is het eigenlijke begin van de lente, het is een optimistische dag. In dit boek zijn Martin Brils mooiste stukken over de lente opgenomen, over de ontluikende natuur, over parken en terrassen, over zingende vogels en open autos, en natuurlijk over rokjesdag zelf, de dag die door toedoen van Martin Bril zelf

In de zomer van 2008 hoorde Martin Bril dat hij kanker had. Het weerhield hem er niet van door te gaan met schrijven en met het maken van zijn boeken. Nederland leefde mee met Bril, die af en toe verslag deed van zijn toestand. Soms indringend of ernstig. Soms melancholiek. Vaker met humor. Maar altijd vol met zijn meesterlijke observaties van de mensen en dingen die op zijn pad bleven komen, ook in het ziekenhuis of tijdens het lezen van een bijsluiter. Bril ging de ziekte te lijf zoals een schrijver dat doet: met zijn pen. Hij schreef brieven, verslagen, gedichten en e-mails aan vrienden, bekenden, artsen, en soms aan zichzelf. Het evenwicht is Brils unieke, hoogstpersoonlijke verslag van zijn ziekte. Maar het is veel meer dan dat. Uit de enorme hoeveelheid materiaal maakte zijn vrouw Anneke een prachtige selectie, afgewisseld met de schitterende columns die Bril tijdens zijn ziekte voor de Volkskrant bleef schrijven. Het evenwicht is het ultieme bewijs van Martin Brils schrijver

Evelien, wie heeft er in Nederland nog niet van haar gehoord? Is het niet van de columns of de boeken, dan toch wel van de televisieserie. In het leven van Evelien gebeurt er nooit iets zonder dat er een kleine crisis ontstaat, van kerstbomen kopen tot tapas eten. We hebben steeds wat, hè? zegt dochter Regina dan ook tegen Evelien als ze een lekke band krijgen, juist op weg naar school. Op een eigenzinnige wijze biedt Evelien deze problemen het hoofd. Eigenzinnig, maar wel herkenbaar. Het is inmiddels al zeven jaar geleden dat Martin Bril het eerste boek over zijn populaire personage uitbracht. In de jaren die erop volgden verschenen nog twee boeken over Evelien. De drie Evelien-delen zijn nu voor het eerst in één band gebundeld. Met dit verzamelwerk kan de Evelien-liefhebber aan één stuk door genieten van Brils satirische maar liefdevolle schetsen van een van de leukste families van Nederland. Evelien voor altijd is een compleet overzicht van de kleine en grote gebeurtenissen in e

Een huis in Frankrijk, wie wil dat niet? Martin Bril en zijn vrouw hebben een huis in dat beloofde land. Soms komen ze er maanden niet, maar ineens missen ze het dan, en willen ze er meteen heen, naar hun land, tussen de heuvels. Hout zagen. Vuur stoken. Tuinieren. Door de modder stampen. Van duisternis en stilte genieten zoals die in Nederland niet meer bestaan. Frankrijk is nog altijd met afstand de populairste vakantiebestemming voor Nederlanders. Als Martin Bril over Frankrijk schrijft, trekt hij een nog groter publiek dan gewoonlijk. Zijn verhalen over Frankrijk zijn onovertroffen. Met weemoed en verwondering schrijft hij over zijn favoriete restaurant, de oude buurman, die zijn hele leven op dezelfde heuvel heeft gewoond, het geknetter van een motorzaag, de muziek van het Franse platteland, de Franse supermarkt en het gedrag van Nederlanders in den vreemde. Met overgave schrijft hij ook over de boer, die iedere huiseigenaar er bij zijn huis bij krijgt, Catharine Laborde, d

Martin Bril was zijn leven lang onderweg. Vooral sinds hij in de Volkskrant zijn column begon, stapte hij vrijwel dagelijks in zijn auto om het land door te rijden, op zoek naar stof voor zijn columns, naar inspiratie, naar mensen, naar gebeurtenissen, en vooral naar het land zelf. Bril beschreef het Nederland dat aan zijn autoruiten voorbijtrok, en dat resulteerde in duizenden veelgelezen columns en tientallen succesvolle boeken. Bril beschreef de landschappen, de mensen, de weersomstandigheden, de dieren en de dorpen waar hij kwam. Vaak stapte hij uit; en regelmatig belandde hij in een café, om een kop koffie, een maaltijd of een glas te nuttigen. Soms maakte hij een praatje, vaker nog observeerde hij de gang van zaken. Voordat Martin Bril op 22 april 2009 overleed, verzamelde hij in Overal wonen mensen zijn mooiste caféverhalen. Het boek is een ode aan Bril, maar ook een ode aan het oer-Hollandse fenomeen van de Hollandse kroeg. Martin Bril, schrijver, dichter, journalist, aut

Liefde is overal. Op straat. Thuis. Onderweg. In het café. Op kantoor. In de supermarkt. In bed. Martin Bril schrijft er al jaren over. In Liefde, seks en regen behandelt hij alle mogelijke verschijningsvormen van het fenomeen. Hij observeert, analyseert, speelt luistervink en doet verslag van ontluikende verliefdheden, de sleur van alledag, relatieproblemen en standvastig geluk. Seks is ook overal. Op straat. Thuis. In openbare toiletten. Langs de snelweg. In bed. Seks is verlangen en lust, maar ook net zo makkelijk als een kopje koffie, en even vertrouwd. Bril verdwaalt net zo makkelijk in peepshows en bordelen als dat hij openhartig en hilarisch bericht over zijn avonturen aan het thuisfront. Regen, ach _ als de zon niet schijnt, regent het. Hoe gelukkig je ook bent in de liefde, hoe spectaculair je seksleven ook is: je kunt er vergif op innemen dat het op een dag gaat regenen. In liefde en geluk loeren altijd tegenslagen. Liefde, seks en regen bevat een aantal niet eerder gep

Wie van Frankrijk houdt, kan niet om hem heen: Napoleon Bonaparte. Al ruim honderdtachtig jaar dood, en toch is hij nog overal. Martin Bril maakte vier jaar geleden kennis met Napoleon toen hij Corsica bezocht. Daarna las hij een paar boeken over de Franse keizer en ineens was hij Napoleon-gek. Zoals altijd als hij zijn verbeelding wil voeden, ging Bril vervolgens op pad. Hij bezocht slagvelden, archieven, monumenten en musea, in Frankrijk, Oostenrijk, Tsjechië, België en Nederland. De kleine keizer vertelt niet alleen het verhaal van Napoleon, maar ook het verhaal van een passie. Het is geen geschiedenisboek, eerder een récit anecdotique, zoals de Fransen dat noemen. Het beschrijft deskundig de slag bij Waterloo, en in de vorm van een reisverhaal de aanloop naar die beroemde slag, van Cannes via Grenoble naar de hoofdstad. Het behandelt zwierig de aanwezigheid van de keizer in het hedendaagse Parijs, maar gaat ook in op Napoleons bezoeken aan Nederland en de sporen die die he

Evelien is het beroemde personage van Martin Bril. Zij leeft al vele jaren in Brils feuilleton in Vrij Nederland, in de Evelien-boeken, en in de bekende tv-serie met Kim van Kooten als Evelien. De tomeloze Evelien is het langverwachte nieuwe boek over deze populaire huisvrouw uit Amsterdam-Zuid. Evelien is inmiddels in de veertig. Het is niet haar gemakkelijkste periode; Harko lijkt door een midlifecrisis te gaan, Regina en Julia zitten in de puberteit. En Evelien? Evelien probeert er met haar tomeloze energie het beste van te maken. Ze sluit vriendschap met daklozenkrantverkoper Siep, flirt met een vader van een vriendinnetje van Julia, ontfermt zich over een aanloophond en ze ontsnapt aan het leed dat vakantie heet door in haar eentje naar Cannes te rijden om zichzelf daar in dure hotels en chique restaurants eens lekker te verwennen. Maar hoezeer Evelien ook haar best doet: ontsnappen aan de dagelijkse sleur blijft een lastige opgave. In De tomeloze Evelien beschrijft Martin Bri

Wie vaak met vakantie naar Frankrijk gaat of er een tweede huis heeft, krijgt er een nieuw vaderland bij. Met prachtige landschappen, heuvels en dalen, monumenten, stokbrood, kaas en wijn, Gauloises, tgvs en Danone, de mooiste hoofdstad ter wereld, een glorieuze geschiedenis en een president die iedereen versteld doet staan. Martin Bril en zijn gezin komen al een jaar of tien in Frankrijk. Altijd rijden ze dan dezelfde weg. De meiden zijn groot geworden langs deze route. De eerste jaren dat we gingen, zaten ze nog in kinderstoeltjes met een speen in hun mond en knuffels in hun armen. Nu zijn ze groot en mondig, en hebben ze een iPod op. Ze willen eigenlijk niet meer mee. Wat al die jaren hetzelfde is gebleven, zijn de dialogen: Wanneer stoppen we? Zo meteen. Ik wil iets lekkers. Straks. Zijn we er nou nog niet? Bijna. En dan is er altijd die laatste kilometer, en aan het einde het eigen erf en huis, met zijn eigen, vertrouwde en hilarische problemen: relmuizen, meikevers, lekk

Els Quaegebeur heeft ndash zoals Martin Bril dat ook had ndash oog voor het menselijke het alledaagse de kleine dingen van het leven. Dat is handig in een stad als New York de stad waarvoor superlatieven tekortschieten de stad die nooit slaapt de grote appel het eiland der diversiteit de ongekroonde hoofdstad van de wereld. Voor New York Inside Out geldt hoe groter de woorden hoe verder de kern van de stad wegdrijft. Sinds Els Quaegebeur zich twee jaar geleden in New York vestigde heeft ze zich steeds meer verdiept in de mensen die de superlatieven mogelijk maken. Het zijn deze mensen en de alledaagsheid van hun leven die de stad bepalen en haar onweerstaanbaar verslavend hartverscheurend en lachwekkend maken. Dat en designerbrood biologisch afbreekbaar isolatiemateriaal van paddenstoelen pindavrije scholen en huilende bankiers maken New York Inside Out tot een van de beste boeken over New York door een van onze beste schrijvers.

Toen Martin Bril nog columnist was voor Het Parool stapte hij al regelmatig in zijn auto om Nederland te doorkruisen maar na zijn overstap naar de Volkskrant in 2001 werd hij in heel Nederland een bekende verschijning. Vele jaren trok Bril er in zijn auto op uit om Nederland te beschrijven.Als ik denk aan Nederland waar denk ik dan aan? Aan het platteland al weet ik drommels goed dat het nauwelijks meer bestaat behalve in mijn hoofd _ daar zwelt het langzaam aan tot een lied van heimwee en verlangen. Een schitterend eerste couplet zou kunnen gaan over de maandag _ de was die buiten hangt lakens en handdoeken onderbroeken op grootte van links naar rechts. In het tweede couplet hurkt een vrouw neer in haar moestuin om twee stronken boerenkool uit de koude grond te trekken op de achtergrond een schaap dat meewarig toekijkt.Martin Bril groeide op in de provincie en verhuisde naar de stad maar nooit zou hij de provincie in de steek laten. Hij reed rond in zijn auto door Nederland _ eindeloos.In Heimwee naar Nederland blijft geen dorp onbesproken geen visboer onbezocht. Van de bakker op de hoek een bezoek aan de braderie en de jongeren voor het jeugdhonk tot de geur van vers gemaaid gras Martin Bril weet het Nederlandse zielenleven feilloos in woorden te vangen.Heimwee naar Nederland is een schitterend groot boek met Brils mooiste stukken over ons land. Het is zijn ultieme ode aan Nederland.CODA11Roman

In de zomer van 2008 hoorde Martin Bril dat hij kanker had. Het weerhield hem er niet van door te gaan met schrijven en met het maken van zijn boeken. Nederland leefde mee met Bril, die af en toe verslag deed van zijn toestand. Soms indringend of ernstig. Soms melancholiek. Vaker met humor. Maar altijd vol met zijn meesterlijke observaties van de mensen en dingen die op zijn pad bleven komen, ook in het ziekenhuis of tijdens het lezen van een bijsluiter.Bril ging de ziekte te lijf zoals een schrijver dat doet: met zijn pen. Hij schreef brieven, verslagen, gedichten en e-mails aan vrienden, bekenden, artsen, en soms aan zichzelf.Het evenwicht is Brils unieke, hoogstpersoonlijke verslag van zijn ziekte. Maar het is veel meer dan dat. Uit de enorme hoeveelheid materiaal maakte zijn vrouw Anneke een prachtige selectie, afgewisseld met de schitterende columns die Bril tijdens zijn ziekte voor de Volkskrant bleef schrijven.Het evenwi